tag:blogger.com,1999:blog-47019088566356568632012-01-06T00:56:12.516+02:00Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας<p> για Παιδιά και ΝέουςZizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.comBlogger361100tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-38133734228041026342007-12-08T10:53:00.001+02:002007-12-08T10:53:50.536+02:00<p style="text-align: justify; font-family: arial; color: rgb(204, 204, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Το φετινό καλοκαίρι, τα καταπράσινα δέντρα του τόπου μας έκλαιγαν. Κάθε μέρα προσπαθούσαν με κόπο να εξασφαλίσουν λίγο νερό και δροσιά. Γνώριζαν, όμως, τον κίνδυνο που επρόκειτο να έρθει. Γι’ αυτό έκλαιγαν! Ο ήλιος ακτινοβολούσε, το καλοκαίρι ήταν καυτό, ο άνεμος ζεστός, οι βουλές των ανθρώπων άγνωστες και οι ψυχές τους απρόσιτες. Και μέσα στην ομορφιά του καλοκαιριού ξέσπασε ο πύρινος εφιάλτης. Η γαλήνη χάθηκε και ο κόσμος γέμισε με πόνο, πόνο απ’ την απώλεια. Μια απώλεια όμοια με εμπειρία θανάτου. Και τα δέντρα έπαψαν να κλαίνε…Όχι επειδή δεν υπέφεραν, αλλά επειδή είχαν γίνει στάχτη! Τώρα κλαίω εγώ για τη συμφορά του τόπου μου…Και αύριο θα κλαις εσύ…θα κλαις για το οξυγόνο που λιγόστευε, για το πράσινο που κάηκε, για τι φως και την αθωότητα στα παιδικά μάτια που σβήστηκαν, για τον πλανήτη μας που αργοπεθαίνει…Μάθε, λοιπόν, να ακούς τα δέντρα που κλαίνε και θυμήσου πως η ύπαρξή τους είναι ευλογία!</span></p><div style="text-align: justify; font-family: arial; color: rgb(204, 204, 204);"> </div><div style="text-align: justify; font-family: arial; color: rgb(204, 204, 204);"> </div><p style="text-align: justify; font-family: arial; color: rgb(204, 204, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><o:p> </o:p> </span></p><div style="text-align: right; font-style: italic;"><span style="font-size:130%;">Ειρήνη Βασιλοπούλου</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-3813373422804102634?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-48320285171171390662007-12-08T10:49:00.000+02:002007-12-08T10:50:41.250+02:00<p style="text-align: justify; font-family: verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">Αυτός ήταν ο τίτλος της ταινίας που παρακολούθησα χθες το βράδυ σε μια κατάμεστη αίθουσα.<span style=""> </span>Η ερμηνεία του μικρού Νικόλα ήταν πάρα πολύ ωραία , θα μπορούσα να πω ότι κατάφερε να μας κάνει<span style=""> </span>να γελάσουμε αλλά και να συγκινηθούμε. Όλα όσα διαδραματίστηκαν παρουσιάστηκαν πάρα πολύ ωραία και παραστατικά. Ακόμα η μουσική θα μπορούσα να πω ότι ήταν αρκετά καλή και όχι κουραστική αλλά και πάρα πολύ ήρεμη. Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στον κο Δημήτρη Αποστόλου για αυτή την πραγματικά υπέροχη ταινία.</span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-style: italic;font-size:100%;" ><span style="font-family: verdana;">Ραδαίου Μαρία</span></span><span style=""><span style="font-style: italic;"> </span> </span></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-4832028517117139066?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-27664926768448187862007-12-08T10:44:00.000+02:002007-12-08T10:47:56.281+02:00<p class="MsoNormal"><span style="font-style: italic;">Ζ: Ποια είσαι , από πού και γιατί ήρθες εδώ;</span> </p> <p class="MsoNormal">Χ: Είμαι η Χρύσα Ξανθοπούλου, από τις Σέρρες και τα 3 τελευταία χρόνια σπουδάζω εδώ (Πύργος-ΤΕΙ) </p> <p class="MsoNormal"><span style="font-style: italic;">Ζ:Μας ρώτησες;</span> </p> <p class="MsoNormal">Χ:Δεν ήξερα , να κάνω αίτηση <span style="color: rgb(255, 255, 102);">{έπρεπε τελικά}</span> </p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Ζ: Αυτή την εβδομάδα έχεις πατήσει καθόλου στο<span style=""> </span>ΤΕΙ;</p> <p class="MsoNormal">Χ:<span style=""> </span>Αναγκαστικά… Τα εργαστήρια είναι υποχρεωτικά <span style="color: rgb(255, 255, 102);">{βαριέμαι..}</span></p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Ζ:’Ηθελες από καιρό να φας τη θέση του πρώην αρχισυντάκτη σου; Του Νίκου;</p> <p class="MsoNormal">Χ: Είναι αλήθεια πως θα ήθελα να συνεργαστώ με τον Νίκο αλλά λόγω των υποχρεώσεων του δεν μπορούσε να βρίσκεται και τις δυο εβδομάδες <span style="color: rgb(255, 255, 102);">{από σπόντα είμαι εδώ, Νίκο σ’ αγαπώ.. γλειψ, γλειψ}</span></p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Ζ: Σε αγχώνουν οι υποχρεώσεις της εφημερίδας μας;</p> <p class="MsoNormal">Χ: Με αγχώνει ο συνδυασμός όλων των υποχρεώσεων μου <span style="color: rgb(255, 255, 102);">{δεν μπορώ, κουράζομαι}</span></p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Ζ: Πώς αντέχεις την όλη κατάσταση του Ζιζανίου;</p> <p class="MsoNormal">Χ: Είναι αλήθεια ότι κουράζομαι γενικά απλά<span style=""> </span>μ’ αρέσει <span style="color: rgb(255, 255, 102);">{ Είμαι μαζόχα τελικά}</span></p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Ζ: Πώς έγινε η πρόταση για τη θέση αυτή;</p> <p class="MsoNormal">Χ: Μέσω τηλεφώνου. Ο κ Σακκούλης με αφορμή το ταξίδι μου στη Γαλλία, μου τηλεφώνησε και μου είπε να επισκεφθώ τα γραφεία του φεστιβάλ. <span style="color: rgb(255, 255, 102);">{ Ήταν μεσημέρι 14:32 και με ξύπνησε μετά από αχαλίνωτο ξενύχτι }.</span></p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Ζ: Σου έχουν κάνει ποτέ πρόταση γάμου;</p> <p class="MsoNormal">Χ: Ναι… αλλά δεν ξέρω αν ήταν σοβαρή πρόταση <span style="color: rgb(255, 255, 102);">{μεθυσμένος θα ήταν}</span></p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">Ζ: Είσαι διαθέσιμη;</p> <p class="MsoNormal">Χ: Ναι <span style="color: rgb(255, 255, 102);">{694… τα υπόλοιπα στο υπόγειο της νομαρχίας}</span></p> <p class="MsoNormal">Τέλος</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p style="color: rgb(255, 255, 102);" class="MsoNormal">ΥΓ: Οτιδήποτε<span style=""> </span>βρίσκεται μέσα σε αγκύλες είναι καθαρά σχόλια ζιζανίων…</p> <p class="MsoNormal">Νίκος Μπαλάσκας</p> <p class="MsoNormal">Νάσια Χατζηαλεξάνδρου <span style="color: rgb(255, 255, 102);">{Χατζηλαζαρίδου}</span></p> <p class="MsoNormal">Νατάσα Μιχαλοπούλου</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-2766492676844818786?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-80592657941757924852007-12-08T10:40:00.000+02:002007-12-08T10:42:47.594+02:00<p style="text-align: center;font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Κάνε μια ευχή…για ειρήνη… </span></p><div style="font-family: georgia;"> </div><p style="text-align: center;font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Κάνε μια ευχή….για ελευθερία…</span></p><div style="text-align: center; font-family: georgia;"> </div><p style="text-align: center;font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Κάνε μια ευχή…για χαρά και ζωή…</span></p><p style="text-align: center;font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"> </span></p><div style="text-align: center; font-family: georgia;"> </div><p style="text-align: center;font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Σκέψου τι γίνεται γύρω σου…</span></p><div style="text-align: center; font-family: georgia;"> </div><p style="text-align: center;font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Σκέψου…δεν είσαι μόνος σου…</span></p><p style="text-align: center;font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"> </span></p><div style="text-align: center; font-family: georgia;"> </div><p style="text-align: center;font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Κοίτα…είσαι ελεύθερος…</span></p><p style="text-align: center;font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"> </span></p><div style="text-align: center; font-family: georgia;"> </div><p style="text-align: center;font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Ο διπλανός σου μπορεί να μην έχει </span></p><div style="text-align: center; font-family: georgia;"> </div><p style="text-align: center;font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">καν το δικαίωμα </span></p><p style="text-align: center;font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">να εκφραστεί…</span></p><p style="text-align: center;font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"> </span></p><div style="text-align: center; font-family: georgia;"> </div><p style="text-align: center;font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Θυμήσου…θυμήσου…</span></p><p style="text-align: center;font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Ότι να μιλάς,</span></p><div style="text-align: center; font-family: georgia;"> </div><p style="text-align: center;font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">είναι δικαίωμα…</span></p><div style="text-align: center; font-family: georgia;"> </div><p style="text-align: center;font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="text-align: center; font-style: italic;font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">Κωνσταντίνα Ζαφειροπούλου</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-8059265794175792485?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-87884320711219428522007-12-08T10:37:00.000+02:002007-12-08T10:39:30.297+02:00<p style="font-weight: bold; text-align: justify;" class="MsoNormal">"Κάνε μια ευχή"</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><o:p> </o:p> Δώδεκα λεπτά ήταν αρκετά για να μας κάνουν να ευαισθητοποιηθούμε σχετικά με τον πόλεμο, τις τριτοκοσμικές χώρες, τις φτωχές οικογένειες κ.α.</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal">Ήταν η ιστορία μιας μικρής<span style=""> </span>Παλαιστίνιας,που έκανε τα αδύνατα,δυνατά για να καταφέρει να αγοράσει μια τούρτα για τον πατέρα της, ο οποίος ήταν απών. Ενώ λοιπόν αυτό αποτελεί μια απίστευτη πραγματικότητα για’ μας, για τέτοιες οικογένειες είναι μια καθημερινή κατάσταση. </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal">Αντίθετα, η μουσική δε μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση…όπως και η φωτογραφία.</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><o:p> </o:p> Βάσω Καλαμπόκη</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-8788432071121942852?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-59531238211471220242007-12-08T10:35:00.000+02:002007-12-08T10:37:36.650+02:00<p style="text-align: justify; font-family: georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">Πώς είναι άραγε να είσαι τυφλός; Σίγουρα όλοι έχουμε αναρωτηθεί πως είναι απλά να ακούς αυτά που γίνονται γύρω σου χωρίς να βλέπεις. Να πρέπει να φαντάζεσαι, τις εικόνες γύρω σου χωρίς να τις έχεις δει ποτέ….<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: georgia;"> </div><p style="text-align: justify; font-family: georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">Σίγουρα αυτό είναι ιδιαίτερα δύσκολο, ωστόσο είναι κάτι συνηθισμένο για άτομα με μειωμένη ή χωρίς όραση. Όπως ο μικρός ήρωας της ταινίας «Μάτια που δεν βλέπουν». Η ζωή που ζουν είναι δίκιά τους, φτιαγμένη με τις δικές τους εικόνες, ίσως<span style=""> </span>αυτό<span style=""> </span>μερικές φορές να είναι καλύτερο απ’ το<span style=""> </span>να βλέπεις τις ασχήμιες<span style=""> </span>της ζωής. Πάντα όμως δίπλα σ’ αυτά τα άτομα χρειάζεται ένας «παππούς» που να μην<span style=""> </span>τ’ αφήνει ποτέ, όπως στην ταινία. Ένας<span style=""> </span>παππούς που να στέκεται πάντα<span style=""> </span>δίπλα γεμάτος αγάπη και στοργή.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: georgia;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: georgia;" lang="EN-US">giatroul</span></span><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: georgia;">@ (Γιώτα Γιατρά)</span></span><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-5953123821147122024?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-65005296012821305062007-12-08T10:33:00.000+02:002007-12-08T10:34:22.403+02:00<p style="text-align: center; font-family: arial;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Τίποτα πια δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τα θέλω μας. </span></p><div style="text-align: center; font-family: arial;"> </div><p style="text-align: center; font-family: arial;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Τίποτα πια δεν μπορεί να δει πέρα από την μόνη στιγμή που χανόμαστε μέσα σε μια δίνη αναμνήσεων. </span></p><div style="text-align: center; font-family: arial;"> </div><p style="text-align: center; font-family: arial;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Που του δίνουν το ξένο το αλλιώτικο το καινούργιο.</span></p><div style="text-align: center; font-family: arial;"> </div><p style="text-align: center; font-family: arial;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Μια πραγματικότητα δεν μπορεί να ξεφύγει από το στενά όριά της. </span></p><div style="text-align: center; font-family: arial;"> </div><p style="text-align: center; font-family: arial;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Μπορεί να αποδώσει την στιγμή σε μια λάμψη.</span></p><div style="text-align: center; font-family: arial;"> </div><p style="text-align: center; font-family: arial;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Σε μια βδομάδα πάνω στα αχνά φτερά μιας πεταλούδας,</span></p><div style="text-align: center; font-family: arial;"> </div><p style="text-align: center; font-family: arial;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">παίζεται το έργο της ζωής μας.</span></p><div style="text-align: center; font-family: arial;"> </div><p style="text-align: center; font-family: arial;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Κάθε μέρα μια γκρίζα μουσική μου δένει τα φτερά,</span></p><div style="text-align: center; font-family: arial;"> </div><p style="text-align: center; font-family: arial;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">κάθε μέρα ζωγραφίζω δύο καινούργια.</span></p><div style="text-align: center; font-family: arial;"> </div><p style="text-align: center; font-family: arial;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Και ναι για μια βδομάδα μπορώ να πετάξω.</span></p><div style="text-align: center; font-family: arial;"> </div><p style="text-align: center; font-family: arial;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Να δω την ζωή αλλιώς μια μέρα,</span></p><div style="text-align: center; font-family: arial;"> </div><p style="text-align: center; font-family: arial;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">μια μέρα δίχως όρια, δίχως την παλιά πνοή</span></p><div style="text-align: center; font-family: arial;"> </div><p style="text-align: center; font-family: arial;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">μια μέρα χωρίς γερασμένες ιδέες </span></p><div style="text-align: center; font-family: arial;"> </div><p style="text-align: center; font-family: arial;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">χωρίς τον συμβιβασμό μιας οποιαδήποτε πραγματικότητας.</span></p><div style="text-align: center; font-family: arial;"> </div><p style="text-align: center; font-family: arial;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Μια φλόγα καίει τις καρδιές</span></p><div style="text-align: center; font-family: arial;"> </div><p style="text-align: center; font-family: arial;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">μια φλόγα να ξεπαγώσει τα μυαλά μας.</span></p><div style="text-align: center; font-family: arial;"> </div><p style="text-align: center; font-family: arial;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: center; font-family: arial;"> </div><p style="text-align: center; font-family: arial;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Αλέξανδρος Β. </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-6500529601282130506?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-26036377449049450312007-12-08T10:17:00.000+02:002007-12-08T10:32:21.441+02:00<p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><b style="">Μια μπαταρία</b> οικιακής χρήσης αρκεί για να μολύνει ένα κυβικό μέτρο </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">χώμα και <st1:metricconverter productid="400 κυβικά μέτρα" st="on"><b style="">400 κυβικά μέτρα</b></st1:metricconverter><b style=""> νερού.</b> </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Κάθε χρόνο παγκοσμίως παράγονται περίπου <b style=""> </b></span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><b style="">10 δισεκατομμύρια μπαταρίες.</b></span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"> <span style="font-size:130%;"><b style=""><o:p></o:p></b></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Στο λεκανοπέδιο της Αττικής η αναλογία πράσινου <b style="">ανά κάτοικο </b></span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><b style="">είναι πλέον 2 τ.μ. </b>ενώ το όριο ανθρώπινης διαβίωσης </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">σύμφωνα με τον παγκόσμιο οργανισμό υγείας <b style="">είναι τα 9 τ.μ.</b></span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"> <span style="font-size:130%;"><b style=""><o:p></o:p></b></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Υπολογίζεται ότι πάνω από <b style="">2.000.000.000</b> άνθρωποι </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">στον πλανήτη σήμερα δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό. </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Δηλαδή το 40% του σημερινού παγκόσμιου πληθυσμού που αριθμεί </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">γύρω στα 6.100.000.000 άτομα. </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Το 2050 ο αριθμός αυτός θα φτάσει τα 4.000.000.000.</span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"> <span style="font-size:130%;"><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><st1:metricconverter productid="535 κιλά" st="on"><b style="">535 κιλά</b></st1:metricconverter><b style=""> σκουπίδια </b>παράγει κατά μέσο όρο κάθε άνθρωπος </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">το χρόνο από οικιακά απορρίμματα. Οι αμερικανοί ανεβάζουν αυτό το </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">μέσο όρο καθώς <b style="">παράγουν <st1:metricconverter productid="726 κιλά" st="on">726 κιλά</st1:metricconverter></b> το χρόνο κατά κεφαλήν, </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">δηλαδή <st1:metricconverter productid="2 κιλά" st="on"><b style="">2 κιλά</b></st1:metricconverter><b style=""> την ημέρα.</b></span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"> <span style="font-size:130%;"><b style=""><o:p></o:p></b></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><b style=""><o:p> </o:p></b></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Κάθε χρόνο εξαφανίζονται<b style=""> 9.000 είδη ζωών </b></span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><b style="">(πούλια, έντομα, θηλαστικά).</b> </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Το μεγαλύτερο ποσοστό<span style=""> </span>από αυτά προέρχεται από τα τροπικά δάση.</span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"> <span style="font-size:130%;"><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Ο άνθρωπος έχει επιταχύνει τους φυσικούς ρυθμούς φθοράς του πλανήτη <b style=""> </b></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt -9pt; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><b style="">κατά 10.000%</b></span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt -9pt; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"> Η Κίνα κατασκευάζει <b style="">15.000.000.000 </b>ξυλάκια μιας χρήσης</span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt -9pt; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"> τοχρόνο καταστρέφοντας αντίστοιχα <b style="">10.000.000 δέντρα.</b></span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt -9pt; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"> <span style="font-size:130%;"><b style=""><o:p></o:p></b></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt -9pt; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Αυτή της στιγμή που μιλάμε <b style="">854 εκατομμύρια άνθρωποι </b></span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">στον πλανήτη υποφέρουν από χρόνιο υποσιτισμό, ενώ <b style=""> </b></span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><b style="">1 δις είναι υπέρβαροι.</b> </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Κάθε πάντα λεπτά ένα παιδάκι πεθαίνει από την πείνα </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Τα αναπομείναντα δάση της Ευρώπης μπορούν να απορροφήσουν </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><b style="">μόνο το 30%</b> της ρύπανσης από το διοξείδιο του άνθρακα.</span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"> <span style="font-size:130%;"><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><b style="">Μέχρι το 2050</b> υπολογίζεται ότι θα εξαφανιστούν <b style=""><span style=""> </span>1.000.000 </b>είδη </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">ζωών και φυτών αλλιώς το ¼ της συνολικής χλωρίδας </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">και πανίδας του πλανήτη.</span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"> <span style="font-size:130%;"><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Μέχρι το 2025 θα έχει καταστραφεί το <b style=""> </b></span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><b style="">50% των τροπικών δασών συνολικά, </b></span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><b style="">ενώ το 2060 δεν θα έχει μείνει <u>ούτε ένα δέντρο</u>.</b></span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"> <span style="font-size:130%;"><b style=""><o:p></o:p></b></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Το 70%του πλανήτη καλύπτεται από νερό, αλλά <b style="">μόνο το 1%</b> </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">αυτού του ποσοστού είναι καθαρό και άμεσα διαθέσιμο για ανθρώπινη πόση.</span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"> <span style="font-size:130%;"><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Το στρώμα πάγου στην Αρκτική μειώθηκε κατά <b style="">40% μεταξύ 1993 </b></span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><b style="">και 2003.</b> Με αυτούς τους ρυθμούς υπολογίζετε ότι μέχρι το 2060</span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"> δεν θα υπάρχει πάγος στης περιοχή τους καλοκαιρινούς μήνες .</span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"> <span style="font-size:130%;"><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Για να παραχθεί ένα αυτοκίνητο χρησιμοποιούνται <st1:metricconverter productid="148.000 λίτρα" st="on"><b style="">148.000 λίτρα</b></st1:metricconverter><b style=""> νερού</b>,</span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"> όση δηλαδή ποσότητα χρειάζεται <b style="">ένας άνθρωπος για όλη του την ζωή.</b></span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"> <span style="font-size:130%;"><b style=""><o:p></o:p></b></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Η τρύπα του όζοντος είναι <b style="">200 φορές</b> μεγαλύτερη από<span style=""> </span>την Ελλάδα </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">και οι συγκεντρώσεις του όζοντος θα επιστρέψουν<span style=""> </span>σε </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">φυσιολογικά επίπεδα σε 50 με 70 χρόνια.</span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"> <span style="font-size:130%;"><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><b style="">1.000.000</b> <b style="">δέντρα</b> κόβονται κάθε χρόνο σε παγκόσμιο επίπεδο </span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt 0cm; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt -9pt; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">μόνο για παιδικές πάνες ενώ ένα παιδί στην ανάπτυξη του</span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt -9pt; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"> χρησιμοποιεί πάνες που ξεπερνούν σε βάρος τον ένα τόνο.</span> <span style="font-size:130%;"><o:p></o:p> Χρειάζονται <b style="">450 μεγάλα δέντρα </b>η αλλιώς 15 στρέμματα δάσους </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt -9pt; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">για να απορροφήσουν το διοξείδιο του άνθρακα </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt -9pt; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">που παράγει ένα μόνο μέσο οικογενειακό αυτοκίνητο το χρόνο.</span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt -9pt; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"> <span style="font-size:130%;"><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt -9pt; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt -9pt; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><b style="">10-20 δις</b> δολάρια κάθε χρόνο αποφέρει το παράνομο εμπόριο </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt -9pt; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">άγριων ζωών, το οποίο συγκαταλέγεται στα τρία πιο κερδοφόρα </span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt -9pt; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">εμπορία μαζί με αυτό των ναρκωτικών και την παράνομη διακίνηση οπλών. <b style=""><span style=""> </span></b><span style=""> </span><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm -25.7pt 0.0001pt -9pt; line-height: normal; text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p style="text-align: justify; font-family: verdana;font-family:times new roman;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Χρήστος Μποσμής</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-2603637744904945031?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-62701963694225969312007-12-08T10:10:00.000+02:002007-12-08T10:11:34.522+02:00<p style="text-align: justify; font-family: times new roman;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Τα φώτα έσβησαν… Τα κανάλια έφυγαν. Το θέμα δεν πουλάει πια! Τρείς μήνες μετά και όλα έχουν ξεχαστεί. Σαν να μην συνέβη τίποτα. Κανένας δε θυμάται τις τραγικές μέρες που πέρασε ο νομός Ηλείας. Κανένας δε θυμάται τους ανθρώπους που έδωσαν ακόμα και τη ζωή τους για να μην καεί το χωριό τους, να μην καούν οι περιουσίες τους. Αυτοί οι άνθρωποι είχαν βοήθεια μόνο για λίγες μέρες. Όσο το θέμα πούλαγε! Τώρα όμως είναι στο «έλεος του Θεού». Κανένας δε νοιάζεται πώς θα επιβιώσουν, πώς θα καταφέρουν να ζήσουν αυτοί οι άνθρωποι.<span style=""> </span>Η μεγαλύτερη απώλεια δεν ήταν η υλική αλλά η απώλεια των συνανθρώπων τους, των συγγενών τους. Αλλά ίσως αυτό το φεστιβάλ είναι ένας τρόπος να ξαναγεννηθεί ο νομός Ηλείας! Η εφημερίδα μας πάντα θα δίνει δύναμη σε αυτούς τους ταλαιπωρημένους ανθρώπους.</span></p><div style="text-align: justify; font-family: times new roman;"> </div><p style="text-align: justify; font-family: times new roman;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Νίκος Μαντάς.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-6270196369422596931?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-77381808711253428012007-12-08T10:08:00.000+02:002007-12-08T10:09:25.140+02:00<p style="text-align: justify;" class="MsoNormal">Η αλήθεια είναι ότι δεν την είδα ολόκληρη την ταινία γιατί άργησα να πάω λόγω μαθήματος. Όταν λοιπόν έφθασα στον Απόλλωνα ήταν γεμάτος, αλλά όταν άρχισα να συνειδητοποιώ ότι η ταινία ήταν λίγο βαρετή , οι υπόλοιποι το είχαν καταλάβει πολύ πιο πριν και ο Απόλλωνας είχε αρχίσει να αδειάζει. Θα μου πείτε αφού δεν είδες όλη την ταινία γιατί γράφεις κριτική, απλά όλα τα υπόλοιπα ζιζάνια κοιμόντουσαν κι έτσι έμεινα εγώ που είδα έστω και την μισή ταινία. Σε γενικές γραμμές μου άρεσε γιατί μου θύμισε τους καιρούς που ήμουν κι εγώ μικρούλα σαν τους πρωταγωνιστές. Μικρή έκανα παρέα με αγόρια και κάναμε κι εμείς πολλές σκανταλιές, αλλά δεν ήμασταν τόσο σκληρά αντράκια σαν τους ήρωες<span style=""> </span>της ταινίας και φυσικά ούτε βρίζαμε τόσο πολύ, ούτε χρησιμοποιούσαμε τόσο πρωτότυπες βρισιές του στυλ: «σκατοκέφαλος , βλακόμετρο , τρόμπας κ.α. Αν σκεφτεί κανείς ότι πρωταγωνιστές ήταν τέσσερα μικρά αγόρια γεμάτα μούρλια κι ένας τρελός καταλαβαίνει ότι είναι δύσκολο να βγει ταινία της προκοπής. Βέβαια πρέπει να πούμε ότι η ταινία είχα υπέροχη φωτογραφία και μόνο γι’ αυτό άξιζε να μείνεις ξύπνος και να την δεις. Αυτά λοιπόν, τα λέμε στο επόμενο ζιζάνιο.</p> <p class="MsoNormal"><span style=""> </span><span style="" lang="EN-US">Nad the Mad <o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-7738180871125342801?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-48148577621210741302007-12-08T10:06:00.000+02:002007-12-08T10:07:49.619+02:00<p style="text-align: justify; font-family: georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">Ακούω διάφορα κατά καιρούς να λένε πως καταπιέζονται από τον περίγυρο , από τα μαθήματα και από το ρυθμό της ζωής τους. Αυτό που πραγματικά δεν καταλαβαίνω όμως, είναι το ότι οι ίδιοι οι γονείς καταπιέζουν τα παιδιά τους.. Πώς μπορεί να συμβαίνει αυτό; Υποτίθεται ότι οι γονείς είναι το στήριγμα μας και τα μόνα σταθερά πρόσωπα στη ζωή μας. Είναι<span style=""> </span>αυτοί που μας καθοδηγούν να κάνουμε το σωστό συμβουλεύοντας μας και όχι διατάζοντας μας να κάνουμε ο,τι<span style=""> </span>θέλουν εκείνοι. Η<span style=""> </span>ζωή είναι δική μας..Μας ανήκει. Στις επιλογές μας δε χωράνε ούτε «πρέπει» ούτε «έτσι είναι ». Είσαι ελεύθερος να επιλέξεις το σωστό ή το λάθος δρόμο… και να υποστείς τις συνέπειες ανάλογα. Χτίζουμε όνειρα κομμάτι κομμάτι και δε θα ανεχτούμε από κανέναν να καταστρέψει τον πολύτιμο πύργο ονείρων που δημιουργούμε χρόνο με το χρόνο, ώρα με την ώρα, δευτερόλεπτο με το δευτερόλεπτο… Ένα μέρος του πύργου μας, είναι το φεστιβάλ.. το πιο ψηλό σημείο του και το πιο σημαντικό κομμάτι. Μην το διαλύσετε και αυτό…</span></p><div style="text-align: justify; font-family: georgia;"> </div><p style="text-align: justify; font-family: georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">Ν.Χ.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-4814857762121074130?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-75532782560180429232007-12-08T10:05:00.001+02:002007-12-08T10:05:48.461+02:00<p style="text-align: justify; font-family: times new roman;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Που πάμε άραγε; Πως μπορούμε να προχωρήσουμε εάν είμαστε συνεχώς σε αδράνεια; Την απάντηση την έχω εγώ. Χρειαζόμαστε ενθάρρυνση και υποστήριξη, αλλά και βοήθεια από κάποιους ανθρώπους που τάχα ‘θέλουν το καλό μου’. Πως αυτοί οι άνθρωποι το θέλουν εφόσον συνεχώς μας καταπιέζουν για ένα μόνο πράγμα, το διάβασμα!!! Έ –Λ –Ε –Ο -Σ!!! Δεν είναι<span style=""> </span>μόνο αυτό στην ζωή μου, πιστέψτε με!! Έχουμε ιδέες ,ενέργεια. Αφήστε μας να τα εκφράσουμε, να τα δείξουμε!! Πως; Τον τρόπο τον βρήκαμε μέσο του φεστιβάλ!!! Αλλά…μας κόβουν τα φτερά με το έτσι θέλω! Ε, λοιπόν δεν θα τους περάσει. Εμείς είμαστε εδώ για να το αποδείξουμε!!! Και νομίζω ότι ήδη τα καταφέραμε!!! Α! Και δεν σταματάμε εδώ ,γι` αυτό προσέξτε!!!<span style=""> </span></span></p><div style="text-align: justify; font-family: times new roman;"> </div><p style="text-align: justify; font-family: times new roman;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Ραδαίου Μαρία</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-7553278256018042923?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-81568313705579024992007-12-08T10:02:00.000+02:002007-12-08T10:04:19.132+02:00<p style="font-family: verdana; text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">Η ώρα 13:30 και ο χώρος της Νομαρχίας σφύζει από ζωντάνια και κόσμο<b style=""><i style="">. </i></b>Μέσα σε όλο αυτό το ιδιαίτερα θορυβώδες κλίμα συναντήθηκα με τους ξένους μας από τη Γαλλία και «αποπειράθηκα» να τους κάνω ορισμένες ερωτήσεις. <span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">Οι<span style=""> </span>φίλοι<span style=""> </span>μας<span style="" lang="EN-US"><span style=""> </span>Juliette Mollero, Elza Vigier, </span>Μ<span style="" lang="EN-US">elanie Dinoir, Julien Lopez </span>και<span style=""> <span lang="EN-US">Juliette Vigier </span></span>κατοικούν<span style=""> </span>στην<span style=""> </span>πόλη<span style=""> <span lang="EN-US">Le Havre </span></span>της<span style=""> </span>Γαλλίας<span style=""> </span>όπου<span style=""> </span>επίσης<span style=""> </span>κάθε<span style=""> </span>χρόνο<span style=""> </span>διεξάγεται<span style=""> </span>το<span style=""> </span>Διεθνές<span style="" lang="EN-US"><span style=""> </span></span>Φεστιβάλ<span style=""> </span>κινηματογράφου<span style="" lang="EN-US">. </span>Όπως και το δικό μας έτσι και το δικό τους φεστιβάλ είναι για παιδιά και η οργάνωση του αποτελεί ευθύνη εξ’ ολοκλήρου δική τους. Συγκεκριμένα<span style=""> </span>τονίζουν<span style=""> </span>ότι<span style="" lang="FR"> « il est tres important que les enfants<span style=""> </span>participent a l’organisation du Festival pour qu’il soit plus creative. Pourtant le role des adultes sur l’administration est aussi indispensable,parce qu’ils sont ceux qui trouvent d’argent, des films, des professionels pour les workshops etc(=</span>είναι<span style=""> </span>πολύ<span style=""> </span>σημαντικό<span style=""> </span>να<span style=""> </span>δίνεται<span style=""> </span>στα<span style=""> </span>παιδιά<span style="" lang="FR"><span style=""> </span></span>δυνατότητα<span style=""> </span>συμμετοχής<span style="" lang="FR"><span style=""> </span></span>στην<span style=""> </span>οργάνωση<span style=""> </span>του<span style=""> </span>φεστιβάλ<span style=""> </span>ώστε<span style=""> </span>να<span style=""> </span>είναι<span style=""> </span>πιο<span style=""> </span>δημιουργικό<span style="" lang="FR">. </span>Ωστόσο και ο ρόλος<span style=""> </span>των μεγάλων στον τομέα της διοίκησης είναι απαραίτητος κυρίως για την εύρεση χρημάτων, ταινιών, ειδικών για τα εργαστήρια κτλ). » Έτσι λοιπόν στα πλαίσια και του δικού τους φεστιβάλ διεξάγονται εργαστήρια , προβάλλονται ταινίες, και κριτικές επιτροπές αποτελούμενες από ανθρώπους από κάθε γωνιά της γης. <span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">Όσον αφορά το δικό μας φεστιβάλ το χαρακτηρίζουν δημιουργικό φανταστικό, με μεγάλη ποικιλία<span style=""> </span>και ιδιαίτερα φιλόξενο ενώ ανάλογα ήταν και τα καλά λόγια<span style=""> </span>για τους Έλληνες. Τέλος ιδιαίτερα τους αρέσει το Ζιζάνιο( τώρα το τι καταλαβαίνουν είναι απορίας άξιο) και τα <span style="" lang="EN-US">Daily</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">news</span>! Γι’ αυτό ζιζάνια και εσύ Ιόλη κ Έλενα με την ομάδα σας βάλτε τα δυνατά σας…</span></p> <p style="text-align: right;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: verdana;">Γιαννακαρά Μαριάννα</span></span><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-8156831370557902499?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-31306014067347450862007-12-08T09:59:00.000+02:002007-12-08T10:00:47.705+02:00<p style="font-family: lucida grande; text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Είναι Δευτέρα.. Οι δείκτες του ρολογιού δείχνουν 11! Πλησιάζουμε στο κτίριο της Νομαρχίας. Σαν κάτι να έχει αλλάξει, σαν κάτι να συμβαίνει! Τι άραγε; Μα ναι.. είναι γεγονός! Ξεκίνησαν οι προβολές στο Ευρωπαϊκό τμήμα του <span style="" lang="EN-US">Camera</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Zizanio</span> και η ΄΄αμείλικτη΄΄ κριτική επιτροπή, δημιουργοί απ’ όλο τον κόσμο αλλά και απαιτητικοί θεατές έχουν λάβει θέσεις …Βέβαια το επτά χρονών πλέον <span style="" lang="EN-US">Camera</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Zizanio</span> γιόρτασε τα γενέθλιά του ξεκινώντας τις προβολές του ελληνικού τμήματος την Παρασκευή το απόγευμα. Μια άκρως λοιπόν κινηματογραφική εβδομάδα έρχεται να ταράξει για ακόμη μια χρονιά τα λιμνάζοντα νερά αυτής της ήσυχης πόλης! Αφήστε λοιπόν την τρικυμία να σας παρασύρει!</span></p> <p style="text-align: right;" class="MsoNormal">Μπεντενίτη Μαρία</p><div style="text-align: right;"> </div><p style="text-align: right;" class="MsoNormal">Αθανάσουλα Ελένη<span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-3130601406734745086?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-84188241143131854592007-12-08T09:57:00.000+02:002007-12-08T09:58:51.946+02:00<p style="text-align: justify; font-family: arial;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">Δυστυχώς η φτώχεια αποτελεί το βασικό κοινωνικό πρόβλημα όλων των κοινωνιών. Σήμερα, όμως, η καταπολέμηση της αποτελεί προτεραιότητα τόσο των κυβερνήσεων των χωρών, όσο και των Διεθνών Οργανισμών (ΟΗΕ , Unicef)<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: arial;"> </div><p style="text-align: justify; font-family: arial;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">Εμείς τα παιδιά προσπαθούμε να ενημερωνόμαστε για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε, έτσι μαθαίνουμε για την πολιτική των υποανάπτυκτων περιοχών για τον τρόπο ζωής<span style=""> </span>τους και ότι άλλο μπορούμε να βρούμε.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: arial;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: arial;">Τώρα προσπαθούμε να βοηθήσουμε κάνοντας διάφορες καταθέσεις ή δίνοντας κάποια ρούχα ή ακόμα και παιχνίδια για να δώσουμε<span style=""> </span>λίγη χαρά στα παιδιά που ζουν στις πολύ φτωχές χώρες...Όλοι μπορούν να βοηθήσουμε…αρκεί να θέλουμε!</span></span><span style="font-family: Arial;" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p> <p style="text-align: right;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial;">Αναστασοπούλου</span><span style="font-family: Arial;"> </span><span style="font-family: Arial;">Βασιλική</span><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-8418824114313185459?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-45824683990521256692007-12-08T09:50:00.000+02:002007-12-08T09:56:42.100+02:00<p class="MsoNormal" style="margin-left: 9pt; text-align: justify; font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;">Ήταν βράδυ, αρχές Δεκέμβρη περίπου<span style=""> </span>χρόνια πριν. Ο μικρός Μπόμπος, ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι του και διάβαζε Χάρι Πότερ. Έκλεισε το βιβλίο και το άφησε στο κομοδίνο. Ένας αναστεναγμός ξέφυγε από τα χείλη του «Αχ, γιατί να μην μπορώ κι εγώ να ταξιδέψω μια μέρα με το Χόγκουρτς<span style=""> </span>Εξπρές και μετά να ζήσω στο ονειρεμένο κάστρο?» έκλεισε τα μάτια του και τον πήρε ο ύπνος. Ήταν σαν να κοιμόταν ώρες όταν ξαφνικά ξύπνησε από ένα περίεργο θόρυβο. Κοίταξε έξω από το παράθυρο και τι να δει … ένα μικρό τρενάκι. Αμέσως βγήκε έξω και στάθηκε μπροστά του. </span></p><div style="text-align: justify; font-family: georgia;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin-left: 9pt; text-align: justify; font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><span style=""> </span>«’Έλα μέσα» του αποκρίθηκε εκείνο.</span></p><div style="text-align: justify; font-family: georgia;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin-left: 9pt; text-align: justify; font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><span style=""> </span>«Μα που θα με πας ?»ρώτησε ο Μπόμπος.</span></p><div style="text-align: justify; font-family: georgia;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin-left: 9pt; text-align: justify; font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><span style=""> </span>«Κάπου πολύ πιο μαγικά, από τον κόσμο του Χάρι Πότερ!!» απάντησε το τρένο. </span></p><div style="text-align: justify; font-family: georgia;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin-left: 9pt; text-align: justify; font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;">Το παιδί μπήκε μέσα με απορία. Την υπέροχη ημέρα που είχε ονειρευτεί την έζησε. Αλλά το μεγάλο όνειρο το έζησε εκεί … στην μικρή πόλη του Πύργου, στο μικρό θέατρο του Απόλλωνα. Και όχι για μια μέρα<span style=""> </span>… για μια ολόκληρη ομάδα!!! Μια εβδομάδα με ταινίες, εργαστήρια, πάρτι, εκδηλώσεις!! Το ζιζάνιο αντικατέστησε το βιβλίο του Χάρι Πότερ, και το τρενάκι το Χόγκουρτς Εξπρές. </span></p><div style="text-align: justify; font-family: georgia;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin-left: 9pt; text-align: justify; font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><span style=""> </span>Από τότε και για 10 χρόνια, κάθε Δεκέμβρη περιμένει το τρενάκι, που κάθε χρόνο είναι μεγαλύτερο. Κάθε χρόνο και για 10 χρόνια, είναι παντού με την μικρή του κάμερα. Μπορείτε και εσείς να δείτε το Μπόμπο … φτάνει να κοιτάξετε μια αφίσα. Μπορείτε να δείτε κι εσείς το τρενάκι … στην μεγάλη οθόνη του Απόλλωνα.. Εσάς περιμένει … για 10 χρόνια…</span></p><div style="text-align: justify; font-family: georgia;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin-left: 9pt; text-align: justify; font-family: georgia;"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: georgia;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin-left: 9pt; text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: georgia;"> Γιαννακαρά Μαριάννα</span></span> <span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-4582468399052125669?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-20649658526477941462007-12-07T11:52:00.000+02:002007-12-07T11:56:14.163+02:00<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b style=""><i style="">Αρχή…<o:p></o:p></i></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Λίγο μετά την τελετή έναρξης του 10^ου φεστιβάλ, όλοι πρόσεξαν την πεταλούδα με κλεισμένα τα φτερά της κρυμμένη στα φύλλα του μικρού της φίλου, το ζιζάνιο- λουλουδάκι… που πια είχε μεγαλώσει αρκετά, για να χαρίζει το πιο όμορφο λουλούδι του στους φεστιβαλιστές.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Τα ζιζανιόπαιδα έτρεξαν κοντά της, με έκδηλη την ανησυχία τους. Τι συνέβαινε; Την είχαν συνηθίσει να πεταρίζει χαρούμενη στους τόπους του φεστιβάλ… να δίνει το ρυθμό για την ξέφρενη γιορτή των παιδιών…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Πλησιάζοντας, βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις πληγές της, που ήταν ακόμα ανοιχτές…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Τα παιδιά ανησύχησαν πολύ για την μικρή τους φίλη. Είχε τραυματιστεί πολύ σοβαρά το περασμένο καλοκαίρι… όταν τρέχοντας να βοηθήσει τις μέρες της μεγάλης καταστροφής, οι φλόγες τσουρούφλισαν τα φτερά της. Μήνες νοσηλευόταν στο φτερωτό νοσοκομείο και τα εγκαύματα δεν είχαν επουλωθεί ακόμη…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b style=""><i style="">Ημέρα πρώτη…<o:p></o:p></i></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Τα ζιζανιόπαιδα παρακολουθώντας ταινίες, προσπαθούν να σκεφτούν τρόπο, να ανακουφίσουν τον πόνο της φίλης τους. Μέχρι, που είδαν να μπαίνει στον «Απόλλωνα» ένας σεβάσμιος γέροντας, με μακριά άσπρη γενειάδα, συνοδευόμενος από την <b style="">Κοκκινοσκουφίτσα</b>, τον <b style="">Ρέξι και τα κοκόρια</b>… Σκέφτηκαν ότι με αυτήν την συνοδεία, ερχόταν σίγουρα από την χώρα των παραμυθιών. Έτρεξαν κοντά του και εκείνος χάιδεψε απαλά το κεφαλάκι του <b style="">Μούσκιν </b>αλλά όχι και της Χόλι, που θύμωσε πολύ. Του ζήτησαν τη συμβουλή του, τι θα μπορούσε να βοηθήσει να επουλωθούν γρηγορότερα οι πληγές της πεταλούδας; Άρχισε να σκέφτεται… Δεν είχε πρόχειρη μια λύση αφού το μαγικό του βιβλίο ήταν κρυμμένο για <b style="">13 χρόνια και 10 μήνες </b>στο υπόγειο κελάρι αλλά, αν κατάφερναν να βρουν τον <b style="">7 στη χώρα των τεράτων</b>, θα ετοίμαζε τα θαυματουργά του φίλτρα. Είχε βοηθήσει και τον ίδιον πριν από πολλά- πολλά χρόνια … να βλέπετε! δεν είχε μείνει καμία ουλή από κείνο το χτύπημα που του είχε ανοίξει το κεφάλι στα μικράτα του.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Τα ζιζανιόπαιδα προβληματίστηκαν … ο γέροντας φαινόταν σοφός και κοσμογυρισμένος… Αποφάσισαν να ψηφίσουν αν θα έμπαιναν στην διαδικασία αναζήτησης του γιατρικού… Η πεταλούδα, παραδίπλα αγωνιούσε για το αποτέλεσμα … πονούσε πολύ ακόμη<span style=""> </span>.. έτσι έριχνε ικετευτικά βλέμματα σε κάθε παιδί που πήγαινε στην κάλπη… Με μία μόνο αρνητική ψήφο αποφασίστηκε… Η ασθενής, θα ταξίδευε μαζί με <b style="">το δεκατριών χρονών</b> κορίτσι και <b style="">το παιδί</b>, μέχρι την χώρα των τεράτων. Την αποθέσαν με τρυφερότητα στο αναπηρικό αμαξίδιο και την ανέβασαν με προσοχή στο πολύχρωμο αερόστατο που θα τους μετέφερε… Το παιδί θα ήταν ο πιλότος και το κορίτσι η νοσοκόμα. Θα τους ακολουθούσε και το περιστέρι, για την απαραίτητη αποστολή νέων τους…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Η απογείωση έγινε με επιτυχία… Οι καιρικές συνθήκες ήταν ιδανικές για την πτήση… Όλοι έγνεψαν μαντήλια και ευχήθηκαν καλό ταξίδι…<span style=""> </span>εκτός από τον γέροντα… που είχε επιτεθεί στον μπουφέ με το καλομαγειρεμένο <b style="">κρέας της μητέρας</b>. Κάποιος πρόσεξε, ότι παραδόξως 2 ζευγάρια χέρια απλώνονταν στα σερβιρισμένα φαγητά.. ενώ μόνο μια φιγούρα υπήρχε στο τραπέζι… Περίεργα πράγματα…<span style=""> </span>Και ξαφνικά ο γέροντας γκρεμίζεται…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Για να ανακαλύψουν ότι ήταν ο Μπόλεκ και ο Λόλεκ μεταμφιεσμένοι σε παππού… Είχαν σκεφτεί να «ανακατέψουν» λίγο το φεστιβάλ για να γελάσουν…. Τα ζιζανιόπαιδα θύμωσαν πολύ … <b style="">Η Χόλυ πατσίζει</b> για το χαμένο χάδι με το να τραβάει τα μαλλιά τους. <b style="">Ο ψευτοπαππούς</b> έπρεπε να αποπεμφθεί από τον «Απόλλωνα»… </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Αλλά… η πεταλούδα με την παρέα της ήδη ταξιδεύουν… και δεν ξέρουν ότι έπεσαν θύματα μιας τραγικής φάρσας…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Κάτι πρέπει να γίνει άμεσα….</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b style=""><i style="">Ημέρα δεύτερη…<o:p></o:p></i></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Η αγωνία όλων είναι έκδηλη… Πρέπει να ενημερωθούν οι ταξιδιώτες… Η πεταλούδα ίσως κινδυνεύει…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Ήδη οι Μπόλεκ και Λόλεκ λάμβαναν την τιμωρία τους από τον <b style="">«τρόμο του Τέξας» </b>…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Από την άκρη της οθόνης<span style=""> </span>βγήκε ο <b style="">Λεό η αλεπού και οι κυνηγοί θησαυρού</b>… Με την προϋπηρεσία και εμπειρία<span style=""> </span>που είχαν σε αναζητήσεις θα μπορούσαν να βοηθήσουν τα μέγιστα. Τα παιδιά συμφώνησαν… Έπρεπε να βρουν όμως ένα <span style=""> </span>γρήγορο μεταφορικό μέσον, να προλάβουν το αερόστατο, πριν περάσει τα σύνορα της χώρας των τεράτων και ίσως εκτεθούν οι ταξιδιώτες σε αναπάντεχους κινδύνους…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Η λύση ήρθε ξαφνικά από τον ουρανό. Το ταχυδρομικό περιστέρι ήδη έφερνε τα πρώτο μήνυμα… Αγωνιούσαν όλοι να μάθουν τα νέα…<span style=""> </span>Ο <b style="">Ρέξι ο προξενητής</b>, έτρεξε να πάρει τον διπλωμένο πάπυρο καθώς <b style="">ο μικρός κλέφτης</b> καραδοκούσε για την επόμενη λεία του αλλά, ευτυχώς,<span style=""> </span><b style="">ο σκύλος που γελάει</b> πρόλαβε να εκτελέσει το χρέος του ως φύλακας των μεγάλων μυστικών πριν γίνει το κακό… </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Το γράμμα έλεγε ότι η πτήση πήγαινε καλά, μέχρι τη στιγμή που τα βεγγαλικά από τον <b style="">τέλειο γάμο</b> τραυμάτισαν το πολύχρωμο μπαλόνι… Το παιδί αποδείχθηκε άψογος πιλότος, αφού κατάφερε να το απογειώσει απαλά στους αμμόλοφους και κανείς δεν τραυματίστηκε.. ειδικά η ασθενής πεταλούδα… Τώρα, μέχρι την επισκευή, αναγκαστικά θα διέμεναν για λίγο εκεί. Σε βοήθεια τους ευτυχώς ήρθε μια παρέα αγοριών που έπαιζαν <b style="">κλοτσοσκούφι</b> λίγο παραπέρα.. Τους έστελναν δε κωδικοποιημένες τις συντεταγμένες του σημείου που ήσαν «ΠΟΛΑ»…<span style=""> </span>Κάποιοι απόρησαν αλλά μια φωνούλα δειλά αναφώνησε: «<b style="">Εγώ, η αδερφή μου και «το πράγμα»</b> ξέρουμε τη λύση. Να! πληκτρολογήστε εδώ… και το «πράγμα» θα μας αποκαλύψει <b style="">«το μυστικό της Πόλα</b>» αμέσως.»<span style=""> </span>Έτσι και έκαναν, για να διαπιστώσουν με τρόμο ότι οι φίλοι τους ήταν κοντά στη σπηλιά που ζούσε <b style="">«το φάντασμα του βάλτου»</b>…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b style=""><i style="">Ημέρα τρίτη…<o:p></o:p></i></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Δεν υπήρχε χρόνος… Έπρεπε να βιαστούν… Έτρεξαν στην αποθήκη του «Απόλλωνα»…. Βρήκαν τον παλιό χαρταετό… <b style="">Ο Ρέξι και γρύλος του</b> έκαναν γρήγορα την απαραίτητη συντήρηση… ο <b style="">Τέντι</b> κράτησε σταθερά το σκοινί μέχρι την απογείωση και <b style="">ο Λεό η αλεπού<span style=""> </span>-μια τούρτα γεμιστή</b> με προμήθειες και κατάλληλα εργαλεία πλοήγησης, ανέλαβε να οδηγήσει<span style=""> </span>με <b style="">μάτια που δεν βλέπουν</b> παρά μόνο την πυξίδα, μέχρι το σημείο που βρίσκονταν οι φίλοι τους… </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Μες τη βιασύνη του όμως δεν πρόσεξε ότι <b style="">το ποντίκι και η μύγα</b> έχοντας λιγουρευτεί την τούρτα είχαν ανέβει μαζί του στον χαρταετό. Έπρεπε να επιστρατεύσει όλη του την πονηριά, ενώ πετούσε πάνω από την <b style="">παγωμένη θάλασσα</b> χωρίς να παρεκκλίνει της πορείας του, για να ξεφορτωθεί τους ανεπιθύμητους συνεπιβάτες, μέχρι που ένας θόρυβος του απέσπασε την προσοχή… Με ακροβατικά <b style="">άλματα</b><span style=""> </span>απεκατέστησε την πορεία της πτήσης του, για να διαπιστώσει ότι οι Μπόλεκ και Λόλεκ είχαν καταφέρει να ξεφύγουν από την τιμωρία τους και πήραν το ανεμόπτερο τους για μια <b style="">εκδρομή στο βυθό. </b><span style=""> </span>Είχαν φορέσει αντί για τα απαραίτητα γυαλιά της πτήσης μάσκες και αναπνευστήρες, πανέτοιμοι να καταδυθούν σε τροπικές θάλασσες… </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Σκέφτηκε γρήγορα… χρειαζόταν το ανεμόπτερο τους, που ταξίδευε γρηγορότερα από το χαρταετό του… </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Έπρεπε να έρθει σε διακανονισμό μαζί τους… Τους έκανε νόημα να κάνουν μια στάση στη <b style="">λίμνη με τα κοράκια</b>… εκεί που θα πλήρωναν τα διόδια για την είσοδο τους στην χώρα των παραμυθιών…<span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b style=""><i style="">Ημέρα τέταρτη…<o:p></o:p></i></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Στα διόδια της παραμυθοχώρας, όπου σταμάτησαν για την ανταλλαγή των οχημάτων τους ένα <b style="">παραμύθι</b> τους προσέφερε ζαχαρωτά και καραμέλες, για το καλωσόρισμα….Ο Λεό ήταν ήδη πολύ κουρασμένος από τις ώρες πτήσης με τον χαρταετό αλλά- ευτυχώς-<span style=""> </span>οι Μπόλεκ και Λόλεκ δέχθηκαν να του δανείσουν το ανεμόπτερο τους, για να φθάσει γρήγορα στο σημείο που τον περίμεναν η πεταλούδα, το αγόρι και το κορίτσι. Οι μικροί ταραχοποιοί όμως ήδη είχαν πάει στην παρακείμενη λιμνούλα και κορόιδευαν το <b style="">ασχημόπαπο</b>, που έκλαιγε ασταμάτητα…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Ο Λεό δεν ήθελε να καθυστερήσει άλλο, έτσι ξεκίνησε για τον προορισμό του… Τα παραμύθια των γιαγιάδων του ευχήθηκαν καλή τύχη στην πτήση του και τον συμβούλεψαν: «<b style="">κάνε μια ευχή</b>, και η πεταλούδα γρήγορα θα αναρρώσει… μην χάνετε την ελπίδα σας!!!»</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Χωρίς καθυστερήσεις και απρόοπτα έφτασε στους αμμόλοφους. Δεν δυσκολεύτηκε να βρει τους φίλους του, αφού πάνω στις <b style="">πέτρες του Άστον</b>, είχε ανέβει ο <b style="">Ρέξι ο ορειβάτης</b> και ανέμιζε ένα πολύχρωμο πανί, απολαμβάνοντας ταυτόχρονα ένα <b style="">λουκάνικο</b>…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Ο Λεό προσγειώθηκε και έτρεξε να αγκαλιάσει την λαβωμένη πεταλούδα. Ευτυχώς! δεν είχε επιδεινωθεί η κατάσταση της…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Το κορίτσι κρατούσε στο χέρι της ένα αρχαίο βιβλίο, με το περίεργο τίτλο «<b style="">μια καρδιά ομολογεί</b>». Της το έδωσε μια νεραϊδούλα, που πέρασε την προηγούμενη μέρα… Είπε ότι το έστελνε η μάνα-γη, με συμβουλές και γιατρικά αλλά στο δρόμο – δυστυχώς- έχασε το κλειδί για το λουκέτο. Φοβόταν για την τύχη της γιατί η <b style="">αντικαταστάτρια</b> της εποφθαλμιούσε τη θέση σας σαν ειδική αποστολέας. Έτσι θα πήγαινε να αναζητήσει βοήθεια από τους νάνους που δούλευαν στο αρχαίο ορυχείο. Κάποτε της είχαν πει ότι <b style="">στη σκιά</b> του κόκκινου βράχου είχε το εργαστήριο του <b style="">ο κλειδαράς</b>…<span style=""> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b style=""><i style="">Ημέρα Πέμπτη…<o:p></o:p></i></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Όσο περίμεναν το κλειδί για να ανοίξουν το βιβλίο άρχισαν να διηγούνται ιστορίες, για να καταλαγιάζουν τον πόνο της πεταλούδας και την νοσταλγία της για τις κινηματογραφικές προβολές στον Απόλλωνα. Το αγόρι ήθελε να αλαφρώσει την ατμόσφαιρα και διηγήθηκε την περιπέτεια των Μπόλεκ και Λόλεκ <b style="">στην έρημο Γκόμπι</b> και όλοι γέλασαν πολύ. Το κορίτσι διηγήθηκε <b style="">μια ρομαντική περιπέτεια</b>, που είχε ζήσει ο μικρός γαλάζιος ιππότης τα παλιά τα χρόνια. Ο Λεό θυμήθηκε <b style="">τα Χριστούγεννα</b> εκείνα που άλλαξαν την ζωή του- μικρούλης ήταν τότε - φυσούσε δυνατός <b style="">Βοριάς </b>και ήταν μόνος του στο δάσος, μέχρι που τον βρήκε <b style="">η γιαγιά που πετάει</b> και τον πήρε μαζί της στο ζεστό της σπιτικό. Τον φρόντισε σαν να ήταν παιδί της και έτσι έγινε ο καλός αλεπούλης που είναι σήμερα… Πολλά <b style="">παιδιά</b> είχε βοηθήσει εκείνη η γιαγιούλα, δεν μπόρεσε όμως ποτέ να κατανοήσει <b style="">το μυστήριο του λύκου</b> που ερχόταν κάθε νύχτα στο σπίτι. Την είχε ακούσει να τον αποκαλεί «<b style="">η αγάπη μου</b>». Κάποιοι του είχαν πει ότι ήταν ο άντρας της και ένας κακός μάγος, που είχε ζηλέψει την ομορφιά της όταν ήταν νεαρή και την αγάπη τους, τον μεταμόρφωσε σε λύκο. Έτσι ήθελε και ο ίδιος να πιστεύει…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Η πεταλούδα, ακούγοντας τις ιστορίες αποκοιμήθηκε… Ένιωσε σαν τότε που ήταν ακόμα χρυσαλίδα και η μαμά της έλεγα τρυφερά παραμύθια…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Και ενώ η παρέα ζούσε το φεστιβάλ με τον δικό της τρόπο, ένα κρότος τους τρόμαξε… Και είδαν τις αρχαίες πέτρες να ανοίγουν και να εμφανίζεται ένα <b style="">πέρασμα</b> …</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><i style=""><o:p> </o:p></i></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><i style=""><o:p> </o:p></i></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b style=""><i style="">Ημέρα έκτη…<o:p></o:p></i></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b style=""><i style=""><o:p> </o:p></i></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Άνοιξε το μυστικό πέρασμα και φάνηκαν η νεραϊδούλα με το νάνο- κλειδαρά… Στο αρχαίο ορυχείο ήξεραν τον μυστικό κωδικό <b style="">Α+Ε</b> για να μπορούν ανοίγουν τα μυστικές διαβάσεις από τα έγκατα της γης…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Με την αναμπουμπούλα η πεταλούδα ξύπνησε και χαμογέλασε αφού ένιωσε ότι τα βάσανα της τελειώνουν. Ο νάνος με τα μικρά του χέρια, χάιδεψε το λουκέτο που άνοιξε αμέσως … και όλοι μπορούσαν πια να διαβάσουν τις μαγικές συμβουλές του βιβλίου. Η νεραϊδούλα ένιωσε περήφανη αφού <b style="">η πρώτη αποστολή</b> της στέφθηκε με επιτυχία και έτσι θα μπορούσε να παραμείνει η ειδική ταχυδρόμος της μάνας- γης. </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Άρχισαν να ξεφυλλίζουν το βιβλίο για να βρουν την θεραπεία της πεταλούδας. Ήδη στην πορεία των αιώνων είχαν θεραπευτεί με τις οδηγίες του η <b style="">Ζιχάρκα , </b>η<b style=""> Μπαλούμπα Ρούνα</b> , ο Ούνι και πολλοί άλλοι. Άρχισαν να ψάχνουν το γιατρικό… και το βρήκαν!!! Δεν ήταν κάτι μαγικό… ήταν απλά η ελπίδα για τη ζωή και την αναγέννηση… Η πεταλούδα άρχισε να οραματίζεται τα δάση να ξαναζωντανεύουν … τη μαυρίλα από την καμένη γη να εξαφανίζεται … πράσινα φύλλα και νέα φυτά να φυτρώνουν… Φαντάστηκε τον εαυτό της να πεταρίζει και πάλι χαρούμενη στο αγαπημένο της δάσος και … ξαφνικά να! άρχισε ένα δειλό πέταγμα… Όλοι έμειναν με το στόμα ανοιχτό, γέλασαν, χειροκρότησαν… Ήταν υπέροχο… η πεταλούδα αναρρώνει… Και όλοι ελπίζουν… Και ήσαν χαρούμενοι και αγαπημένοι… φίλοι της ζωή, όπως ανέφερε και η υποσημείωση για τη θεραπεία του <b style="">Ούνι, η ζωή και η φιλία</b> με την αγάπη και την ελπίδα οδηγό καθορίζουν τα βήματα μας… τα πετάγματα μας…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Τώρα πια ήσαν έτοιμοι να επιστρέψουν στον «Απόλλωνα»… Θα ταξίδευαν με το ανεμόπτερο του Λεό … μην κουράσουν τα μόλις θεραπευμένα φτερά της πεταλούδας… </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Μόνο οι δυο τους θα πετούσαν… οι υπόλοιποι ήθελαν να παραμείνουν στην παραμυθοχώρα… αφού και κει θα έφταναν οι ταινίες του φεστιβάλ … Είχαν ήδη προγραμματιστεί οι προβολές στο σινεμά που άνοιξαν συνεταιρικά <b style="">το ποντίκι και η γάτα</b>, αφού μετά από χρόνια τσακωμών και κυνηγητού αποφάσισαν να μονιάσουν.. Ίσως<b style=""> φταίει ο Φιντέλ</b>, που κάποτε τους είπε ότι αφού χάνουν όλο το χρόνο με πόλεμο, θα έβρισκε αυτός τον τρόπο να τους φάει και τους δύο, αφού ήξεραν να κρατούν άμυνα μόνο για ένα αντίπαλο…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Αποφάσισαν να κάνουν μόνο μια στάση για ανεφοδιασμό και ξεκίνησαν την πτήση τους με έναν ενθουσιώδη χαιρετισμό.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Κάποιες ώρες μετά, την στιγμή που προσγειώνονταν για τον ανεφοδιασμό διαπίστωσαν μια αναταραχή… «<b style="">Λύκοι στην αγορά στο ποτάμι</b>», φώναζε ένα παιδί και όλοι έτρεχαν φοβισμένοι…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b style=""><i style="">Τελευταία μέρα…<o:p></o:p></i></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b style=""><i style=""><o:p> </o:p></i></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Ο Λεό αποφάσισε να συνεχίσουν την πτήση. Υπολόγισε τους αέρηδες… Ναι! Θα τα κατάφερναν να φτάσουν έγκαιρα στον «Απόλλωνα» , για την τελετή λήξης του φεστιβάλ…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Και… επιτέλους… φάνηκε η κεραμοσκεπή…. Η πεταλούδα… υγιής πια… δεν περίμενε την προσγείωση… πέταξε<span style=""> </span>χαρούμενη στην αίθουσα … Εκστασιάστηκε στην ομορφιά του λουλουδιού… ο φίλος της είχε ανθίσει και φέτος και απάγκιασε πάνω του… Τα ζιζανιόπαιδα έτρεξαν να την αγκαλιάσουν… κουβαλώντας την δική τους ελπίδα… τα δέντρα στο δάσος είχαν αρχίσει να πετάν νεαρά φυλλαράκια…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Μπορούσαν πια… να διασκεδάσουν το φεστιβάλ τους… η πληγή στην ψυχή όλων είχε αφήσει τα σημάδια της αλλά ελπίζουν πια…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Και με τρελό γλέντι… έκλεισαν ραντεβού για τον ενδέκατο φεστιβάλ….</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: right;" align="right">Τέλος<span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: right;" align="right"><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: right;" align="right"><b style="">Η γιαγιά με το ένα δόντι<o:p></o:p></b></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-2064965852647794146?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-89298579230315023992007-12-05T22:31:00.000+02:002007-12-06T00:11:38.961+02:00<p class="MsoNormal">Ήρθαμε εις τα μέρη σας</p> <p class="MsoNormal">Το φεστιβάλ να δούμε</p> <p class="MsoNormal">Βγούμε δε βγούμε νικητές</p> <p class="MsoNormal">Εμείς ευχαριστούμε!</p> <p class="MsoNormal"> </p><p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Ταξίδι κάναμε μακρύ</p> <p class="MsoNormal">Μα άξιζε τον κόπο</p> <p class="MsoNormal">Θα μείνει το ζιζάνιο</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: left;">Μες στην καρδιά μας πρώτο!<o:p></o:p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: left;"> </p><p class="MsoNormal" style="text-align: left;"> <o:p></o:p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: left;"><o:p></o:p><span style=""> </span><span style="font-style: italic;">7</span><sup style="font-style: italic;">ο</sup><span style="font-style: italic;"> λύκειο Ηρακλείου Κρήτης</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-8929857923031502399?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-25959776778076979332007-12-05T22:29:00.000+02:002007-12-05T22:30:22.417+02:00<p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%; font-family: Arial;">Αναμονή, αγωνία, πόθος… και ο λόγος; Απλά το τίποτα, περιμένεις πως και πως μια επιστροφή απ’ το παρελθόν. Μια επιστροφή που θα σου προσφέρει αναμνήσεις και συναισθήματα που θα σε γεμίσουν ξανά, θα σε ολοκληρώσουν. Όμως κάτι πάει στραβά… φταίω εγώ; Δεν ξέρω… Δεν ξέρω… Δεν με ενδιαφέρει… Και όχι από αδιαφορία, από σύγχυση… Γιατί; Γιατί πλέον δεν ξέρω αν αυτό που μου προσφέρει μου κάνει καλό ή μου προσφέρει ένα «βάρος»… Περίεργο; Η πραγματικότητα… Γιατί κάθε φορά που τελειώνει μένω μόνη. Τι γίνεται όμως όταν μένω μόνη απ’ την αρχή; Πριν ζήσω την κάθε στιγμή… Γιατί απλά δεν υπάρχει πλέον «στιγμή» που να αξίζει… που να περιμένω… Γιατί όλα έχουν αλλάξει. Πρόσωπα, καταστάσεις, ανάγκες… Όλα… Και εγώ νομίζω πως ακόμα είναι ίδια. Ανταποκρίνομαι σύμφωνα με τα δικά μου δεδομένα… Μ’ αυτά που θεωρώ σωσία. Λάθος!<span style=""> </span>Δεν αλλάζει όμως, απογοητεύτηκα… και ποιος νοιάζεται… Μάλλον κανείς… Μάλλον εγώ που δεν προσαρμόζομαι…<o:p></o:p></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%; font-family: Arial;"><o:p> </o:p> <span style="font-style: italic;">Γιώντα Γιατρά</span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"> </p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"> <span style="font-size: 12pt; line-height: 115%; font-family: Arial;"><span style="font-style: italic;"></span><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-2595977677807697933?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-84281939840434863732007-12-05T22:25:00.000+02:002007-12-06T00:16:45.333+02:00<p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Το καλοκαίρι τελειώνει σκέφτηκα… Η ώρα που φοβόμουν έφτασε. Έτρεμα απ’ το άγχος μου. Διέσχισα το μικρό χολ, άγγιξα με ο δεξί μου χέρι το πόμολο της πόρτας. Το σώμα μου συσπάστηκε. Η φθαρμένη πόρτα μπροστά μου άνοιξε και τότε ένιωσα όλα τα βλέμματα των οικείων προσώπων που κάθονταν στο μικρό σαλόνι, να είναι στραμμένα πάνω μου. Όλοι κοιτούσαν το δεκαεπτάχρονο παιδί. Έφτασε επιτέλους η στιγμή. Το χέρι μου ακούμπησε το στυλο. Παράξενο… Ένιωσα την επιθυμία να το σπάσω στα δύο και το μαύρο μελάνι του να σκορπιστεί στο δωμάτιο, να λεκιαστεί το χαρτί που ήταν μπροστά μου. Τελικά υπέκυψα, άρχισα να το συμπληρώνω, πρώτη επιλογή Νομική.</span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">……………………………………………………………………………………………………………………………………………….</span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Ο δεκαεπτάχρονος ήταν ένοχος, συμφώνησαν οι ένορκοι… Εγώ σηκώθηκα, κοίταξα το μικρό παιδί. Τελικά έκανα μεγάλο λάθος. Εγώ ήθελα να γίνω καπετάνιος αλλά το πλοίο είχε φύγει μακριά στο πέλαγος, σε άγνωστο λιμάνι. Παραιτήθηκα…</span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;">Δ.Σ.</span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"> </span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-8428193984043486373?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-56304862727624203662007-12-05T22:23:00.000+02:002007-12-05T22:24:53.995+02:00<p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">On Monday, ‘’ Youth in action’’ program, started with a seminar on how to make a good screenplay. These days, we are working on our movies and hope to be ready by Saturday, when they are going to be shown. We are having great fun, as we work<span style=""> </span>together with children of several european countries, exchange ideas and mainly do what we want. We enjoy it there and I would like to warn anybody who goes out in Pyrgos’ roads not to be afraid, if he sees us out there doing ‘’ strange ‘’ things. I hope you enjoy it all guys and all the people from the newspaper, including me, suggest you writing whatever you like, give it to us ( at the workshop’s building’s basement) and we are going to publish it in next day’s paper. Thank you for you time. <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">P.S. : We expect that your texts are suitable for a decent newspaper<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p style="text-align: right; font-style: italic;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">Maria Bedeniti<o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-5630486272762420366?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-35983919196112649132007-12-05T22:20:00.000+02:002007-12-05T22:22:25.041+02:00<p style="font-family: verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">Το τετράγωνο της υποτείνουσας<span style=""> </span>ενός ορθογωνίου τριγώνου ισούται με το άθροισμα των τετραγώνων των δύο κάθετων πλευρών και η ζωή είναι ωραία. Φαντάζομαι ένα παιδί να μετράει τα άστρα όταν ο λύκος δεν είναι εδώ. Οι κάλτσες του Γιώργου, βρωμούσαν ενώ σκόνη, βιβλία και όνειρα στοιβαγμένα με περιτριγυρίζουν κι εγώ τρέχω να ξεφύγω… να χαθώ. Ξυπνώ και πιάνω τον εαυτό μου να ζητιανεύει για λίγα ψίχουλα αγάπης σε μια ξιπασμένη κοινωνία που με βυθίζει βαθιά μέσα στην άβυσσο της ψεύτικης ζωής… είπε και χάθηκε στο δάσος. Παρεμπιπτόντως ο καιρός σήμερα είναι χάλια. Γι αυτό και η μέλισσα έχασε την επικοινωνία με τον πύργο ελέγχου και στούκαρε στο δέντρο. Ο δρόμος του σκηνοθέτη είναι γεμάτος φιλμ, ταινίες και γιαούρτι… Παρ’ όλα αυτά δε μ’ αρέσει να με δένουν γιατί έχω κλειστοφοβία… <span style="" lang="EN-US">ZDOING</span>!!! Όσον αφορά το φαί ούτε η κρέπα με λευκή σοκολάτα με ενθουσιάζει ούτε η ιδέα να πάρω το φαγητό στην τουαλέτα… Βρωμάω τσιγαρίλααα!! Έλεος πια! Εγώ μια σοκολάτα θέλω να πιώ.. είπε και χάθηκε στο δάσος όπου τρία πουλάκια κάθονταν δίπλα στο εργαστήριο του <span style="" lang="EN-US">Miomir</span><span lang="EN-US"> </span>που είναι υπέροχο. Ζαμπόν. Γιατί μια καλή ταινία χρειάζεται ένα καλό σενάριο. Είναι <span style="" lang="EN-US">super</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">duper</span><span lang="EN-US"> </span>καλό σαν την πρώτη φορά. Έχετε δοκιμάσει ποτέ κρέπα με λευκή σοκολάτα; Άντε κουρέψου ρε Μάριε! ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ, πρέπει πάντα να σκεφτόμαστε πριν μιλήσουμε, ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗΣ. Η ζωή είναι μια μεγάλη πατάτα και η αδελφή μου, μου σπάει τα νεύρα. Κι όλα αυτά, γιατί είμαι ο καπετάνιος της ζωής του Χάρι Πόττερ. Στη συνέχεια, όπως άνοιγω την πόρτα για να βγω απ’ το ελικόπτερο, σκοντάφτω σ’ έναν πλάτανο και πέφτω κάτω. Ζεγκρί!!! Αγαπώ<span style=""> </span>το κοτόπουλο.</span></p> <p style="font-family: verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="font-family: verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="" lang="EN-US">Attention</span>!!!!! : Αν καταλάβατε κάτι απ’ τα παραπάνω, στείλτε μας δήλωση συμμετοχής, στα υπόγεια της Νομαρχίας.</span></p> <p style="font-family: verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="font-family: verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">Η συντακτική ομάδα. ( <span style="" lang="EN-US">Mwahahahahahaha!!! )</span></span></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-3598391919611264913?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-44185119357884380892007-12-05T22:18:00.000+02:002007-12-05T22:19:39.020+02:00<p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;" lang="EN-US">We know that it’s a bit difficult for you to read our newspaper since you don’t speak Greek but this text is dedicated to you! We are so glad to have all of you here, with us. Without you our Festival would be way less interesting and amusing. You give us the chance to meet new, interesting people who probably have the same interests with us and this is very important. We hope that you enjoy your stay here and that you like our Festival. Our newspaper is called “Zizanio” which means a small insect and which also means the frisky, naughty children. At times, we can become way too noisy! So beware and enjoy yourselves!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: right;" align="right"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;" lang="EN-US">See you soon,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: right;" align="right"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;" lang="EN-US"><span style=""> </span>xxx<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: right;" align="right"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">Έφη</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;"> </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">Παπαδοπούλου</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;" lang="EN-GB"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;" lang="EN-GB"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;" lang="EN-GB"><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-4418511935788438089?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-79431839555994891812007-12-05T22:15:00.000+02:002007-12-05T22:16:44.386+02:00<p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">Ζουν ανάμεσα μας. Είναι άνθρωποι σαν και εμάς. Έχουν ανάγκες, απόψεις και κυρίως συναισθήματα. Είναι άτομα που αν και ζουν γύρω μας, σπάνια βλέπουμε, και ακόμα πιο σπάνια ερχόμαστε σε επαφή μαζί τους. Από απέχθεια, άμυνα, φόβο, οίκτο; Δεν ξέρω… Απλά ξέρω πως οι προσπάθειες που γίνονται για να ενταχθούν στην “κανονική” (για εμάς) ζωή είναι ελάχιστες έως μηδαμινές. Συγκεκριμένα οργανώνονται σπάνιες εκδηλώσεις, ομιλίες, γιορτές γι’αυτούς τους ανθρώπους. Ποιος οφείλεται για αυτό; Η κοινωνία, ο κόσμος, εγώ, εσύ… Γιατί κανείς δεν προσπαθεί; Γιατί κανείς δεν νοιάζεται; Γιατί απλά είναι πιο εύκολο να ξεχάσεις κάτι, αφήνοντας το σκοτάδι, παρά να το αντιμετωπίζεις. Τα άτομα με ειδικές ανάγκες ζουν στα περιθώρια. Συνήθως απομακρυσμένοι από πολλά πράγματα. Σίγουρα σε κανένα δεν αρέσει να μένει μόνος, μακριά από άλλους. Τι γίνεται όμως όταν αυτή είναι η μόνη επιλογή; Επιλογή…ναι… Σίγουρα όμως όχι δική τους. Αλλά δική μας επιθυμία. Άδικο ε; Να καθορίζουμε τις ζωές των άλλων; Απλά η πραγματικότητα. Όχι μόνο αδιαφορούμε και φτιάχνουμε τη ζωή τους αλλά και τους κατακρίνουμε. Τους “κοσμούμε με ωραία επίθετα” κ.τ.λ. Ανάπηροι, προβληματικοί, χαζοί, πολυχρησιμοποιημένες λέξεις για αυτά τα άτομα. Σκληρές λέξεις σωστά; ΛΑΘΟΣ! Απλά σκληροί άνθρωποι, ανάμεσα μας. Μπορεί να είμαι εγώ μπορεί να είσαι εσύ… Αλλά αυτό πρέπει να αλλάξει. Ως πότε θα φερόμαστε έτσι; Τα άτομα με ειδικές ανάγκες έχουν απλά κάποιες ιδιαιτερότητες. Ίσως έχουν κάποια νοητικά ή σωματικά προβλήματα, ωστόσο σίγουρα υπερτερούν σε κάποια άλλα ανθρώπινα χαρακτηριστικά από πολλούς από εμάς. Κι όμως αυτοί οι άνθρωποι ζουν μέσα στην περιφρόνηση, την απάθεια, τον οίκτο. Αντιμετωπίζουν τη βίαιη συμπεριφορά μας και όλο αυτό σε αντίθεση με τη στοργή, την αγάπη, τη συμπαράσταση και σίγουρα όχι τη λύπηση που έχουν ανάγκη να νιώσουν. Ας ευαισθητοποιηθούμε… Πρόκειται για ανθρώπους, ψυχές, ζωντανές, γεμάτες ελπίδα για ζωή και αναμονή για το αύριο. Δεν μπορεί κανείς να τους κόβει τα φτερά αυθαίρετα. Τα φτερά είναι για να πετάς ελεύθερα πάνω απ’τον κόσμο. Μην καθίστανται τα άτομα αυτά απλούς θεατές στις δικές σας “πτήσεις”. Είναι ιδιαίτεροι όχι ανίκανοι.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;" lang="EN-US"><o:p></o:p> <span style="font-style: italic;">giatroul@...</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-7943183955599489181?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-17139882676453721832007-12-05T22:12:00.000+02:002007-12-05T22:14:23.951+02:00<p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;"> </span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">Την Κυριακή το βράδυ συναντήσαμε την<span style=""> </span></span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;" lang="EN-US">Michelle</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;" lang="EN-US"> </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;" lang="EN-US">Chen</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;" lang="EN-US"> </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;" lang="EN-US">Miao</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">, σκηνοθέτη της ταινίας « Δεκατριών<span style=""> </span>χρονών», και μιλήσαμε για την ταινία της. Μας είπε ότι στην ταινία αυτή αποτυπώνει εμπειρίες που έχει βιώσει η ίδια, αλλά και ο κάθε έφηβος. «Το πέρασμα από την αθωότητα της παιδικής ηλικίας στην εφηβεία χρειάζεται προσπάθεια, χρειάζεται να ξεπεράσεις τον εαυτό σου». Η ίδια θεωρεί ότι είναι ιδιαίτερα επώδυνο ο έφηβος να προσαρμόζεται σε ένα περιβάλλον που συνεχώς μεταβάλλεται. Για τη δημιουργία της ταινίας της προσάρμοσε τις εμπειρίες της στις εμπειρίες των παιδιών. Η πρωταγωνίστριά της μεγαλώνει μόνη χωρίς τους γονείς της. Ο καημός της...? Να φορέσει σιδεράκια! ( Αν και εμείς δεν εντοπίσαμε ιδιαίτερο πρόβλημα!). Μάλιστα η ηθοποιός που υποδυόταν το ρόλο ήταν επαγγελματίας, ιδιαίτερα δημοφιλής στη χώρα της από την προβολή μιας Κινέζικης τηλεοπτικής σειράς. Την κοπέλα για το δεύτερο πρωταγωνιστικό ρόλο την επέλεξε δημοσιεύοντας αγγελία στο Διαδίκτυο. Παρότι ήταν η πρώτη φορά για αυτήν τα κατάφερε μια χαρά και ικανοποίησε τις προσδοκίες όλων, μιας και ο ρόλος ταίριαζε στο χαρακτήρα της. Με τη συγκεκριμένη ταινία συμμετείχε και σε άλλα Φεστιβάλ, όπως αυτό στις </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;" lang="EN-US">Cannes</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">. Αυτή είναι η δεύτερη ταινία της, ύστερα από ένα </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;" lang="EN-US">lovestory</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;"><span style=""> </span>και μερικά ντοκιμαντέρ. Η ίδια μας εξομολογήθηκε πως έβαλε σιδεράκια στα 20 της χρόνια και πως ήταν για αυτήν μια όχι και τόσο ευχάριστη εμπειρία! Έφτασε στον Πύργο το Σάββατο 1 Δεκεμβρίου αλλά δεν παρακολούθησε την τελετή έναρξης ( ενώ εμείς παρακολουθήσαμε την ταινία της!!!). Το γλυκό χαμόγελό της μας κέρδισε από την πρώτη στιγμή και την ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο που μας διέθεσε!<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;" lang="EN-US">Great thanks to Mrs Michelle Chen Miao, who managed with her very sweet smile to make us her fans! We hope she is enjoying our Festival! <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p style="font-style: italic; text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">Αθανάσουλα Ελένη<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="font-style: italic; text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">Βασιλοπούλου Ειρήνη<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; font-style: italic;" lang="EN-US">( Written by NadtheMad</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;"><span style="font-style: italic;">)</span><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-1713988267645372183?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-67680161733932334212007-12-05T21:46:00.000+02:002007-12-05T22:06:31.181+02:00<p style="text-align: center;font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b><span style=""><span style="font-size:130%;">‘‘Εδώ και πάλι’’</span></span></b></span></p><p style="text-align: center;font-family:verdana;" class="MsoNormal"> <span style="font-size:100%;"><b><span style=""><o:p></o:p></span></b></span></p><div style="text-align: center; font-family: verdana;"> </div><p style="text-align: center;font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="">10 χρόνια μαζί…<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; font-family: verdana;"> </div><p style="text-align: center;font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="">Ήρθε η ώρα μας ξανά.<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; font-family: verdana;"> </div><p style="text-align: center;font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="">Χρώματα, μουσικές, κόσμος<span style=""> </span>παντού…<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; font-family: verdana;"> </div><p style="text-align: center;font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="">Η πεταλουδίτσα μας και φέτος φέρνει την ‘‘άνοιξη’’ μαζί της …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; font-family: verdana;"> </div><p style="text-align: center;font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="">Φέτος μια νέα πιο ζωηρή χρονιά.<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; font-family: verdana;"> </div><p style="text-align: center;font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="">Η μαγική μας βδομάδα ήρθε και εμείς πρέπει πάλι να είμαστε εδώ.<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; font-family: verdana;"> </div><p style="text-align: center; font-style: italic;font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:10;"><span style=";font-family:georgia;font-size:100%;" >Γωγώ Μ.</span></span></p><p style="text-align: center; font-style: italic;" class="MsoNormal"> </p><p style="text-align: center; font-style: italic;" class="MsoNormal">------------</p><p style="text-align: center; font-style: italic;" class="MsoNormal"> <span style=";font-family:Arial;font-size:10;" ><o:p></o:p></span></p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" ><o:p> </o:p></span></p> <span style="font-style: italic;font-family:Arial;font-size:10;" ><!--[if gte vml 1]><v:shapetype id="_x0000_t75" coordsize="21600,21600" spt="75" preferrelative="t" path="m@4@5l@4@11@9@11@9@5xe" filled="f" stroked="f"> <v:stroke joinstyle="miter"> <v:formulas> <v:f eqn="if lineDrawn pixelLineWidth 0"> <v:f eqn="sum @0 1 0"> <v:f eqn="sum 0 0 @1"> <v:f eqn="prod @2 1 2"> <v:f eqn="prod @3 21600 pixelWidth"> <v:f eqn="prod @3 21600 pixelHeight"> <v:f eqn="sum @0 0 1"> <v:f eqn="prod @6 1 2"> <v:f eqn="prod @7 21600 pixelWidth"> <v:f eqn="sum @8 21600 0"> <v:f eqn="prod @7 21600 pixelHeight"> <v:f eqn="sum @10 21600 0"> </v:formulas> <v:path extrusionok="f" gradientshapeok="t" connecttype="rect"> <o:lock ext="edit" aspectratio="t"> </v:shapetype><v:shape id="_x0000_i1025" type="#_x0000_t75" style="'width:64.5pt;"> <v:imagedata src="file:///C:\DOCUME~1\ADMINI~1\LOCALS~1\Temp\msohtml1\01\clip_image001.jpg" title="paris"> </v:shape><![endif]--><!--[if !vml]--><!--[endif]--></span> <p class="MsoNormal" style="font-family: verdana; text-align: center;"><!--[if gte vml 1]><v:shapetype id="_x0000_t75" coordsize="21600,21600" spt="75" preferrelative="t" path="m@4@5l@4@11@9@11@9@5xe" filled="f" stroked="f"> <v:stroke joinstyle="miter"> <v:formulas> <v:f eqn="if lineDrawn pixelLineWidth 0"> <v:f eqn="sum @0 1 0"> <v:f eqn="sum 0 0 @1"> <v:f eqn="prod @2 1 2"> <v:f eqn="prod @3 21600 pixelWidth"> <v:f eqn="prod @3 21600 pixelHeight"> <v:f eqn="sum @0 0 1"> <v:f eqn="prod @6 1 2"> <v:f eqn="prod @7 21600 pixelWidth"> <v:f eqn="sum @8 21600 0"> <v:f eqn="prod @7 21600 pixelHeight"> <v:f eqn="sum @10 21600 0"> </v:formulas> <v:path extrusionok="f" gradientshapeok="t" connecttype="rect"> <o:lock ext="edit" aspectratio="t"> </v:shapetype><v:shape id="_x0000_i1025" type="#_x0000_t75" style="'width:64.5pt;"> <v:imagedata src="file:///C:\DOCUME~1\ADMINI~1\LOCALS~1\Temp\msohtml1\01\clip_image001.jpg" title="paris"> </v:shape><![endif]--><!--[if !vml]--><!--[endif]--><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><b style="font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Κάθε φέτος και… καλύτερα!</span><o:p></o:p></b> </span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;">Η περσινή χρονιά, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου ήταν υπέροχη! Κάναμε πράγματα που ενέπνευσαν την φαντασία μας και μας γέμισαν χαρά και ελευθερία. Πρώτα απ’ όλα δημιουργήσαμε ισχυρούς φιλικούς δεσμούς με παιδιά της πόλης μας που δεν γνωρίζαμε… Παράλληλα όμως γνωρίσαμε &amp; παιδιά από χώρους οοολου του κόσμου, που μας έμαθαν να μην κρίνουμε κάποιον απ’ την εξωτερική εμφάνιση του ή απ’ τις συνήθειες του αλλά απ’ τον εσωτερικό κόσμο του και απ’ τα ενδιαφέροντα του. Επιπλέον παρακολουθήσαμε ταινίες<span style=""> </span>που είχαν δημιουργήσει παιδιά<span style=""> </span>ή γενικότερα νέοι άνθρωποι και παρατηρήσαμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και τα κοινά που έχουν με<span style=""> </span>μας… Στα εργαστήρια διδαχθήκαμε σπουδαία πράγματα και βυθισθήκαμε στον κόσμο του Κινηματογράφου. Αποκτήσαμε γνώσεις που μπορεί για έναν κόσμο που μπορεί να μας αγκαλιάσει όλους και ν’ ακούσει τους προβληματισμούς μας… Και φυσικά μάθαμε πολύ περισσότερα και πιο ενδιαφέροντα και χρήσιμα πράγματα σε σχέση μ’ αυτά που καθημερινά μας διδάσκουν στο σχολείο και αποτελούν για εμάς καταναγκαστική εργασία.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;">Ελπίζουμε και πιστεύουμε πως η φετινή χρονιά θα είναι ακόμα καλύτερη και πιο διασκεδαστική, γεμάτη εμπειρίες και γνώσεις. Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου αποτελεί για εμάς τους νέους τώρα πια μια οικογένεια και αυτό είναι που μας δίνει θάρρος για να ξεπεράσουμε ΟΛΑ τα εμπόδια που φέτος κυρίως συναντήσαμε. Γιατί υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που καταδικάζουν τα φρονήματα των νέων και κλείνουν τα παιδικά στόματα. <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><div style="text-align: justify; font-family: verdana;"> </div><p style="text-align: justify;font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="">Λοιπόν, Φεστιβάλ, καλώς όρισες και φέτος!!<o:p> </o:p></span> </span></p><div style="text-align: right;"><span style=";font-family:verdana;font-size:100%;" ><span style="font-style: italic;">Ειρήνη Βασιλοπούλου </span></span><div style="text-align: center;"> ----------------- </div> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:130%;"><b style="">Χρόνια Πολλά!</b></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p> Βρε, βρε καλώς το!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span style="font-size:100%;">Τα φώτα άναψαν ..εδώ είμαστε και πάλι…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span style="font-size:100%;">Πάει ένας ακόμα χρόνος,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span style="font-size:100%;">ας γιορτάσουμε παιδιά<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span style="font-size:100%;">και το 10^ο Φεστιβάλ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span style="font-size:100%;">ας χτυπάει στην καρδιά…!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span style="font-size:100%;">Άλλη μια χρονιά, κινηματογραφική χρόνια…<span lang="EN-US"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span style="font-size:100%;">Δεν είναι ένα, δεν είναι δύο, είναι… «ΔΕΚΑ» ολόκληρα χρόνια!<span lang="EN-US"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span style="font-size:100%;">Και είναι δέκα γιατί το αγαπήσαμε, γιατί είναι κομμάτι μας!<span lang="EN-US"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span style="font-size:100%;">Ο πολιτισμός παίρνει μαθήματα, οι νέοι παίρνουν εμπειρίες ζωής, <span lang="EN-US"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span style="font-size:100%;">όλοι παίρνουν κάτι απ’ το φεστιβάλ!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span style="font-size:100%;">Στο παζλ με φόντο την δημιουργία μπήκαν τα δέκα πρώτα κομμάτια.<span lang="EN-US"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span style="font-size:100%;">Μακάρι αυτό το παζλ να μην βρει ΠΟΤΕ το τελευταίο του κομμάτι <span lang="EN-US"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span style="font-size:100%;">και να συνεχίζει να μεγαλώνει και να αναπτύσσεται…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span style="font-size:100%;">Να ζήσεις φεστιβάλ και Χρόνια Πολλά,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;">Μεγάλο να γίνεις με φιλμ κινηματογραφικά!<span lang="EN-US"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;font-family:verdana;" align="center"><span style="font-size:100%;"><span lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-style: italic;font-family:verdana;font-size:100%;" ><span style="">Νίκος Μπαλάσκας</span></span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" ><o:p></o:p></span></p><div> </div><p style="text-align: right;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" lang="EN-US" ><o:p> </o:p></span></p> <div style="text-align: center;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:10;" ><o:p></o:p></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-6768016173393233421?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-58809799844793654062007-12-05T21:30:00.000+02:002007-12-05T21:33:21.408+02:00<p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial;"><span style=""> </span>Όλα ξεκίνησαν τον χειμώνα του 1997, η Αντωνία τότε ήταν<span style=""> </span>8 χρονών και έμενε στον Υμηττό. Για την ιστορία, η Αντωνία είναι το κοριτσάκι που ζωγράφισε την πεταλούδα που κοσμεί εδώ και 10 χρόνια, σχεδόν σε όλες τις πρώτες σελίδες<span style=""> </span>αυτής της εφημερίδας. <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial;"><span style=""> </span>Η<span style=""> </span>ενσάρκωση λοιπόν, της ίδιας της αθωότητας, η Αντωνία, παρά το γεγονός οτι δεχόταν συγχαρητήρια για την τιμή που είχε το δημιούργημα της να στολίζει την πρώτη σελίδα του τότε φύλλου(και όχι μόνο…), ήταν θλιμμένη. Αιχμαλώτισε όλη την τότε χαρά της μέσα σε ένα παράπονο και μια ανησυχία. Κάποια στιγμή που την έπνιξε το παράπονο αποφάσισε να ομολογήσει την σκέψη που βασάνιζε την παιδική ψυχή της, και έτσι είπε:«Δε σκεφτήκατε καθόλου οτι η πεταλούδα που σας έδωσα μπορεί να αρρωστήσει και μου την βγάλατε μέσα στο καταχείμωνο και την αφήσατε να πετάει στην βροχή, το χιόνι και το κρύο»;Η ερώτηση αυτή προβλημάτισε τότε όλους τους ανθρώπους του φεστιβάλ αλλά κανείς δεν κατάφερε να της δώσει μια ικανοποιητική απάντηση.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial;"><span style=""> </span>Τα χρόνια πέρασαν, σε λίγες μέρες θα διανύσουμε τον τελευταίο μήνα του 2007,<span style=""> </span>η πεταλούδα μας μεγάλωσε και κλείνει φέτος τα 10 της χρόνια, Στα δέκατα αυτά γενέθλια, της μπορούμε να διαβεβαιώσουμε υπεύθυνα στην δημιουργό της οτι:« Όχι Αντωνία, η πεταλούδα σου δεν αρρωσταίνει, δεν αρρώστησε κανέναν χειμώνα και θα μείνει άφθαρτη όσα χρόνια και αν περάσουν. Και αυτό γιατί κάθε Δεκέμβρη δεν πετάει στη βροχή, στο χιόνι και στο κρύο παρά μόνο φτερουγίζει χαρούμενη σε μια μοναδική φεστιβαλική ατμόσφαιρα που διοχετεύεται από αγάπη ζωντάνια, ευτυχία, δημιουργικότητα».</span><span style="font-family: Arial;" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial;" lang="EN-US">Chrisa<o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-5880979984479365406?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-83806359472992723842006-11-30T22:13:00.000+02:002006-11-30T23:53:09.552+02:00<div style="text-align: center;"><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);">ΤΑ ΖΙΖΑΝΙΑ...<p></p><p></p><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/1600/499131/100_0929.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/400/581650/100_0929.jpg" alt="" border="0" /></a> </p></span></span></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/1600/113657/100_0928.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/400/171529/100_0928.jpg" alt="" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/1600/478765/100_0945.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/400/385759/100_0945.jpg" alt="" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/1600/622671/100_0931.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/400/325955/100_0931.jpg" alt="" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/1600/482641/100_0921.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/400/330489/100_0921.jpg" alt="" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/1600/475364/100_0934.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/400/490726/100_0934.jpg" alt="" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/1600/538390/100_0933.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/400/401368/100_0933.jpg" alt="" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/1600/436462/100_0932.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/400/682655/100_0932.jpg" alt="" border="0" /></a> <div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Η ΔΟΥΛΕΙΑ....ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ </span></div><p></p><p></p><p><p> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/1600/465870/100_0936.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/400/674714/100_0936.jpg" alt="" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/1600/47431/100_0943.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/400/58329/100_0943.jpg" alt="" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/1600/255570/100_0937.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/400/460935/100_0937.jpg" alt="" border="0" /></a> <div style="text-align: center;"><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);">...ΚΑΙ ΤΟ "STUFF"</span></span> </div><p></p><p></p><p><p> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/1600/30026/DSC00522.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/400/915420/DSC00522.jpg" alt="" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/1600/592484/100_0953.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/400/968748/100_0953.jpg" alt="" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/1600/771539/DSC00519.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/400/733945/DSC00519.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-8380635947299272384?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-57038659969477617302006-11-28T17:38:00.001+02:002006-11-28T21:52:12.630+02:00<div style="text-align: center; color: rgb(255, 153, 0);"><span style=";font-family:Verdana,Arial,Helvetica,sans-serif;font-size:85%;" > </span><div style="text-align: center;"><span style=";font-family:Verdana,Arial,Helvetica,sans-serif;font-size:85%;" >Με τη Μελίνα Μερκούρη στη Γενεύη το 1968, μετά από προβολή της ταινίας Πρόσωπο με πρόσωπο.</span> </div></div> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/2719/573963483476032/1600/2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/2719/573963483476032/400/2.jpg" alt="" border="0" /></a><p style="text-align: justify; font-family: georgia;"> Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 η Μελίνα Μερκούρη, που ήταν εξόριστη στο Παρίσι, εξέφρασε την ιδέα να γυρίσουν με τον Ροβήρο Μανθούλη μια ταινία που θα μίλαγε για τα όσα συνέβαιναν στην Ελλάδα κατά την εποχή της δικτατορίας. </p><div style="font-family: georgia;"> </div><p style="text-align: justify; font-family: georgia;"> Η ταινία θα αφορούσε την ιστορία της Λιλής, μιας γυναίκας που αρχικά εν αγνοία της έδωσε βοήθεια σε αντιστασιακούς και γι' αυτό βασανίστηκε στην ΕΑΤ-ΕΣΑ χωρίς όμως να «σπάσει». Η ταινία εκείνη δεν έγινε ποτέ. </p> <div style="text-align: center; font-family: georgia;"><span style=";font-size:180%;" ><span class="mytext"><b><span style="color: rgb(255, 102, 0);">Lilly's story</span> </b></span></span></div><span style="font-family: georgia;font-family:Tahoma,arial,helvetica;font-size:85%;" ><span class="mytext"><table align="center" background="../images2/bg.gif" border="0" cellpadding="3" cellspacing="0"> <tbody><tr> <td valign="top"><img src="http://www.filmfestival.gr/firstshot/11_2002/olympion1.jpg" border="0" height="94" width="150" /></td> <td><span class="mytext">Σκηνοθεσία: Pοβήρος Mανθούλης. Σενάριο: Pοβήρος Mανθούλης.</span> <span class="mytext">Mουσική: Nίκος Mαμαγκάκης. Πρωταγωνιστούν: Mπρούνο Πουτζουλόυ, Άννα Γκαλιένα, Γιώργος Bογιατζής, Mηνάς Xατζησάββας, Όλια Λαζαρίδου, Γιώτα Φέστα, Φένια Παπαδόδημα. Guest Stars: Θανάσης Bέγγος, Σπύρ</span><span class="mytext">ος Kαλογήρου, Aνέστης</span><span class="mytext"> Bλάχος, Γιώργος Tσιτσόπουλος, Περικλής Kοροβέσης, Aργύρης Mπακιρτζής. Διάρκεια: 120' </span></td> </tr> </tbody></table> </span></span><div style="text-align: center; color: rgb(255, 153, 0);"><div style="text-align: justify; font-family: georgia;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-size:130%;" ><span class="mytext"><span class="mytext"> Ένα κοινωνικό σχόλιο για τους εξόριστους έλληνες την περίοδο της δικτατορίας; Μια κατάδυση στο μικρόκοσμο των συντελεστών μιας κινηματογραφικής παραγωγής; Ένα κινηματογραφικό σχέδιο που</span></span></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-size:130%;" ><span class="mytext"><span class="mytext"> εκπληρώνεται τριάντα σχεδόν χρόνια μετά; Η</span></span></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-size:130%;" ><span class="mytext"><span class="mytext"> καρδιά του Lilly's Story χτυπάει στη σύνθεση όλων των παραπάνω, κυρίως όμως πρόκειται για ένα χρονικό βασισμένο σε αληθινά πρόσωπα και γεγονότα το οποίο ζωντανεύει στην οθόνη μια ολόκληρη εποχή, ιδωμένη μέσα από τα μάτια του κε</span></span></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-size:130%;" ><span class="mytext"><span class="mytext">ντρικού αφηγητή της, ενός κινηματογραφιστή. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Στα πέτρινα χρόνια της επταετίας '67 - '74, ένας σκηνοθέτης διαφεύγει στο Παρίσι και</span></span></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-size:130%;" ><span class="mytext"><span class="mytext"> αποφασίζει να γυρίσει ένα φιλμ πολιτικής κατακραυγής. Το θέμα της ταινί</span></span></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-size:130%;" ><span class="mytext"><span class="mytext">ας του είναι η ιστορία της Λίλυ, μιας πλούσιας κοπέλας από μεγαλοαστική οικογένεια, η οποία ενεπλάκη στην αντίσταση για να συλληφθεί και να βασανιστεί από τις αρχές. <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Τη Λίλυ πρόκειται να ερμηνεύσει η Μελίνα Μερκούρη, όμως το πρότζεκτ δεν ολοκληρώνεται ποτέ.</span> Γύρω από την προετοιμασίας της παραγωγής κα</span></span></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-size:130%;" ><span class="mytext"><span class="mytext">ι τη συγγραφή του σεναρίου, η καθημερινότητα </span></span></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-size:130%;" ><span class="mytext"><span class="mytext">γεννάει τις δικές της στιγμές παραλόγου, τραγικότητας, έρωτα και κωμωδίας για όσους εμπλέκονται σ' αυτήν. </span></span></span> <span style=";font-size:130%;" ><span class="mytext"><span class="mytext">Αυτές τις στιγμές ξεδιπλώνει το Lilly's Story, μια ταινία που κινείται στο παρασκήνιο μιας άλλης ταινίας, αυτής που στην πραγματικότητα σχεδίαζε να γυρίσει το '71 ο Ροβήρος Μανθούλης με πρ</span></span></span><span style=";font-size:130%;" ><span class="mytext"><span class="mytext">ωταγωνίστρια τη Μελίνα, executive producer τον Ζυλ Ντασέν και χρηματοδότη την χολιγουντιανή εταιρία "ABC". Ο έλληνας σκ</span></span></span><span style=";font-size:130%;" ><span class="mytext"><span class="mytext">ηνοθέτης - αναγνωρισμένος ντοκιμαντερίστας με θητεία στην γαλλική τηλεόρασης - επιστρέφει μετά από χρόνια στη μυθοπλασία με ένα φιλμ προσωπικής μνήμης που ίσως προϊδεάζει για πολιτικές ηθικοπλασίες και ιδεολογικές επεξηγήσεις, όμως τελι</span></span></span><span style=";font-size:130%;" ><span class="mytext"><span class="mytext">κά διαλέγει να ακολουθήσει πιο εσωτερικές διαδρομές. Αισιόδοξο, βαθιά συγκινητικό και γλυκόπικρα χιουμοριστικό, το Lilly's Story είναι περισσότερο ένα φιλμ για τη γοητεία της ανθρώπινης περιπέτειας (για τ</span></span></span><span style=";font-size:130%;" ><span class="mytext"><span class="mytext">ην αγωνία του να είσαι πρόσφυγας αλλά και για την ομορφιά της φιλίας) παρά μια κοινωνική καταγγελία για μια τραγική ιστορική περίοδο.</span></span></span> <span style=";font-size:130%;" ><span class="mytext"><span class="mytext">Ταυτόχρονα πρόκειται και μια εξαιρετική παραγωγή με σπουδαίες ερμηνείες από ένα πολυεθνικό καστ</span></span></span><span style=";font-size:85%;" ><span class="mytext"><span class="mytext"><span style="font-size:130%;"> και πολλούς γκεστ σταρ, αυθεντική αναπαράσταση της εποχής, υπέροχη σκηνογραφία, γυρίσματα σε Ελλάδα, Γαλλία, Ουγγαρία και </span></span></span></span><span style=";font-size:85%;" ><span class="mytext"><span class="mytext"><span style="font-size:130%;">Σλοβενία.</span></span></span></span> </div><span style="font-family: georgia;font-family:Tahoma,arial,helvetica;font-size:85%;" ><span class="mytext"><span class="mytext"><span style="font-size:130%;"> </span></span></span></span><span style="font-family: georgia;font-family:Tahoma,arial,helvetica;font-size:85%;" ><span class="mytext"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/2719/573963483476032/1600/5.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/2719/573963483476032/400/5.jpg" alt="" border="0" /></a></span></span> <span style="font-family: georgia;font-family:Tahoma,arial,helvetica;font-size:85%;" ><span class="mytext"><span class="mytext"><span style="font-size:130%;">Από τα γυρίσματα του Lilly's Story: </span>ΡοβήροΜανθούλης-Άννα Γκαλίενα </span></span></span> <span style="font-family: georgia;font-family:Tahoma,arial,helvetica;font-size:85%;" ><span class="mytext"><span class="mytext"> </span></span></span><span style="font-family: georgia;font-family:arial;" ><center style="color: rgb(255, 102, 0);"> <span style="font-size:180%;"><b>ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΟ (1966)</b></span></center><span style="font-size:180%;"> </span> <center><img src="http://www.filmfestival.gr/tributes/1999-2000/80films/images/22.jpg" border="0" height="160" width="200" /></center> ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Ροβήρος Μανθούλης ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ροβήρος Μανθούλης ΣΕΝΑΡΙΟ: Ροβήλος Μανθούλης ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Σταμάτης Τρύπος ΜΟΥΣΙΚΗ: Νίκος Μαμαγκάκης ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Κώστας Μεσσάρης, Ελένη Σταυροπούλου, Θεανώ Ιωαννίδου, Λάμπρος Κοτσίρης ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 85' </span> <div style="text-align: justify; font-family: georgia;"><span style="font-size:130%;"> Ο πρόσκαιρος δεσμός ενός καθηγητή Αγγλικών με την κόρη μιας οικογένειας πλουσίων, στην οποία κάνει φροντιστήριο. Η συντριβή των ονείρων της νιότης, ο συμβιβασμός, η υποκρισία του μεγαλοαστικού περιβάλλοντος, το αδιέξοδο μιας γενιάς, με φόντο το ταραγμένο πολιτικό κλίμα της Αθήνας του 1966, δίνονται μέσα από μια προσωπική και μοντέρνα κινηματογραφική γρα</span><span style="font-size:130%;">φή, που θυμίζει νουβέλα.</span> </div><span style="font-family: georgia;font-family:arial;" ><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family: georgia;"><span style=";font-size:85%;" ><span class="mytext"><span style=";font-size:85%;" ><span class="mytext"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger2/2719/573963483476032/1600/manth2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger2/2719/573963483476032/400/manth2.jpg" alt="" border="0" /></a></span></span></span></span></span> <span style="font-family: georgia;font-family:arial;" ><span style="font-size:130%;"> </span></span><div style="text-align: right; font-family: georgia;">ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ: <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);"><a href="http://i133.photobucket.com/albums/q44/xazokostas/36.jpg">ΠΡΩΤΗ 1</a> / <a href="http://i133.photobucket.com/albums/q44/xazokostas/37.jpg">ΠΡΩΤΗ 2</a></span> </div><span style="font-family: georgia;font-family:arial;" ></span><div style="text-align: right;"><a style="font-family: georgia;" href="javascript:thumbPopup('http://www.protinews.gr/proti/images/stories/00_online/1/36.jpg','Image','1024','1365')"></a> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-5703865996947761730?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-81091120232458215002006-11-26T13:35:00.000+02:002006-11-26T13:40:30.212+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/1600/655974/%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%201.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/400/707812/%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%201.jpg" alt="" border="0" /></a>έτσι είδε τη συντακτική ομάδα του <span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" >"ζιζανίου"</span> ο Δημήτρης Κορδαλής (Δημήτρη ευχαριστούμε- στείλε σκίτσα...) την 03.12.03 </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-8109112023245821500?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-78364343483190906982006-11-25T22:37:00.000+02:002006-11-25T22:55:14.802+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/1600/836278/avatar.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/400/776841/avatar.jpg" alt="" border="0" /></a> <span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" ><span style="color: rgb(255, 102, 0);">ζιζανιωθείτε..</span>.. </span> <span style="font-size:130%;">ξεκινάμε σήμερα αλλά μας πρόλαβαν διαβάστε</span> (κλικ εδώ) <a href="http://www.protinews.gr/proti/images/stories/00_online/2/36.jpg">1</a>,<a href="http://www.protinews.gr/proti/images/stories/00_online/2/37.jpg">2</a>,<a href="http://www.patrisnews.gr/view.php?id=3986">3</a> ραντεβού το βράδυ στο <span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:180%;" >θέατρο "ΑΠΟΛΛΩΝ"</span> Πύργου <div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">οι προβολές ξεκινούν στις 20:00 </span></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-7836434348319090698?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-63959445393376950542006-11-24T22:21:00.000+02:002006-11-25T22:35:54.399+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/1600/570214/IMG.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/400/340328/IMG.jpg" alt="" border="0" /></a> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><b style="">Μικρή αναδρομή.<o:p></o:p></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><o:p> </o:p> Δεκέμβρης 1997</b>, </p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal">στον Πύργο. Το όραμα των ονειροπόλων πραγματώθηκε! Το 1^ο Φεστιβάλ κινηματογράφου είναι γεγονός. Τα αφισάκια σε γαλάζιο φόντο έχουν τοιχοκολληθεί, παιδιά με ένα ποδήλατο και ένα ροζ μπαλόνι μας προσκαλούν σε μια διοργάνωση που αλλάζει τα πολιτιστικά δεδομένα μιας περιφερειακής πόλης. Όταν τα φώτα της αίθουσας έσβησαν και προβλήθηκαν τα πρώτα πλάνα της κινέζικης παραγωγής, «ο βασιλιάς των μασκών», οι θεατές παρασύρθηκαν στην καινούργια πραγματικότητα. Η πρώτη επαφή με έναν κινηματογράφο για παιδιά και νέους άνοιξε το δρόμο της δημιουργικής διαπαιδαγώγησης. Η μαγεία της 7^ης τέχνης εκτός των μεγάλων <span style="" lang="EN-US">studio</span> παραγωγής γίνεται προσιτή στους πραγματικούς αποδέκτες. Τα παιδιά προσεγγίζουν την τέχνη απλά και κατανοητά. Βλέπουν ιστορίες, αφελείς σε πρώτη παρατήρηση αλλά με δυνατές εικόνες για να αρχίσει η ανηφόρα της αναζήτησης και της μετάλλαξης τους σε απαιτητικούς θεατές. Θεσμοθετείται η κριτική επιτροπή των παιδιών που η αθώα ματιά τους κρίνει και βραβεύει. Επίσης ξεκινάει το «ζιζάνιο», εφημερίδα του φεστιβάλ, παράλληλα όμως μια πύλη εισαγωγής στη διαδικασία της δημοσιογραφίας και της κριτικής. Το φεστιβάλ από το ξεκίνημα απέκτησε φανατικούς οπαδούς. Κάποιοι στην πόλη ακόμα δεν έχουν πάρει χαμπάρι τίποτα… «τι γίνεται εκεί;» αναρωτήθηκαν αλλά μετά ξέχασαν να μάθουν περισσότερα.</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><b style="">29 Δεκέμβρη 1998</b>. Το φεστιβάλ διάγει το δεύτερο χρόνο του. Για κάποιους πλέον είναι όχι απλώς επιθυμία αλλά απαίτηση, να ορθοποδήσει και να γιγαντώσει. Οι δάσκαλοι και οι γονείς χαίρονται τα παιδιά τους που συμμετέχουν στις διαδικασίες. Η κριτική επιτροπή των παιδιών ωριμάζει και οι ευκαιρίες πολλαπλασιάζονται. Οι συμμετοχές στα εικαστικά εργαστήρια πληθαίνουν παρ’ ότι στενόμυαλοι ενήλικες διαμαρτύρονται για απώλεια ωρών διδασκαλίας. Τυχεροί οι θεατές των παράλληλων αφιερωμάτων (Τσάπλιν και Τρυφώ). Σε πολλούς δόθηκε η ευκαιρία να ανακαλύψουν έναν άλλο κινηματογράφο ποίησης εικόνων στα «χάρτινα αεροπλανάκια», μιας χώρας με ιδιαίτερη κινηματογραφική γραφή, του Ιράν, προνόμιο μέχρι τότε μιας εσωστρεφούς κλίκας «κουλτουριάρηδων». Τα παιδιά του «ζιζανίου» ωριμάζουν, η ποιοτική γραφή τους προσπερνά την διατύπωση και αγγίζει την ποίηση.</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal">Υ.Γ. <i style="">Ποιοι οι τυχεροί που κράτησαν στο αρχείο τους τις υπέροχες αφίσες, φιλοτεχνημένες από τον Φασιανό και τον (συντοπίτη μας) Στάθη;<span style=""> </span><span style=""> </span><span style=""> </span><o:p></o:p></i></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><i style=""><o:p> </o:p></i></p> <p class="MsoNormal"><b style="">1999!!!</b> Σιωπή!!! Οι εχθροί ελλοχεύουν παντού, αγώνας για τη συνέχεια!!!</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><b style="">Δεκέμβρης 2000</b>. Νά 'μαστε πάλι εδώ. Η περσινή απουσία γιγάντωσε τη θέληση, οι παρέες ενώθηκαν, διαμορφώθηκε η ανάγκη για φεστιβαλικές φιλίες και συσπειρώθηκε η παρέα εθελοντικής εργασίας. Η οργανωτική επιτροπή σίγουρα θα ξεφυσούσε από ανακούφιση όταν, μετά τους τυπικούς χαιρετισμούς, έσβησαν τα φώτα και άρχισαν οι προβολές. Εκείνη τη χρονιά οι θεατές δεν αδημονούσαν πλέον για τις βραβεύσεις. Είχαν ωριμάσει μετά από ατέλειωτες ώρες προβολών, ακόμα και καθισμένοι στο πάτωμα. Αθρόα η προσέλευση, η αίθουσα του «Απόλλωνα» δεν φτάνει πια. Το φεστιβάλ υπάρχει πια παγιωμένο στη συνείδηση του κοινού, των φανατικών φίλων. Οι επισκέπτες δίνουν φως σε μια πόλη σκοτεινή και διαμορφώνονται οριστικά τα φεστιβαλικά στέκια. Ο «άλλος κόσμος» υπάρχει και κινείται... Είναι η παράπλευρη ωφέλεια!!! Διαβιώνουμε σε μια φεστιβαλική πόλη. Όσο για το «ζιζάνιο» άρχισε να αποστατεί!!! Τελευταίο φύλο επευφημεί ένα <span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">«ελεύθερο Ζιζανιστάν»</span></span>. Νέα πνοή έδωσαν όμως τα σκίτσα του Κώστα Κουφογιώργου.</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><b style="">Δεκέμβρης 2001</b>!!! Φως- κάμερα- πάμε!!! <span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" >1^η συνάντηση νεανικής οπτικοακουστικής Δημιουργίας (<span style="" lang="EN-US">camera</span></span> ΖΙΖΑΝΙΟ). Παρεισφρέουν πλέον νέες δραστηριότητες. Όχι μόνο θεατές αλλά και δημιουργοί. Προτροπή για δημιουργία σχολείου κινηματογραφικής τέχνης. Τα εργαστήρια δεν επαρκούν. Ανάγκη για διαρκή παρουσία. Ταινίες είδαμε πολλές. Είδαμε και Τσάπλιν και το Διαγωνιστικό και έκθεση αφίσας. Παραδόξως εκείνη τη χρονιά η μακέτα της σχετικής αφίσας άργησε να φτάσει και ο κατάλογος τυπώθηκε με εξώφυλλο την φωτογραφία γελαστών παιδιών. Όσο για το «ζιζάνιο», οι μικροί δημοσιογράφοι συνεχίζουν να μεγαλουργούν…</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><b style="">Δεκέμβρης 2002</b>!!! Χρώματα- χρώματα και αρώματα!!! Οι πολίτες συναισθάνονται<span style=""> </span>ότι υπάρχει το φεστιβάλ εδώ και κανείς δεν θα το πάρει, ακόμα και αν φέρει όνομα βαρύ… Όλοι θέλουν και άλλες παράλληλες εκδηλώσεις… Τα παιδιά έχουν φωνή, σχεδόν επαίρονται!!! Όμως σήκωσαν φλάμπουρο τη σημαία του φεστιβάλ και προχωράνε. Δεν βλέπουν μόνον ταινίες, παίρνουν την κάμερα, γράφουν… και καμαρώνουν. Είναι ζιζάνια… Και φιλοξενούν τους νέους από την Παλαιστίνη και ανοίγουν την καρδούλα τους και το μυαλό τους!!!</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <span style=";font-family:Arial;font-size:14;" >Εκείνο το <b style="">Δεκέμβρη του 2003</b>, έγινε ο μεγάλος αγώνας. Να μη δοθεί το θέατρο; Αν είναι δυνατόν! Όλοι στους δρόμους και το φεστιβάλ έγινε. </span><div style="text-align: center;"><span style=";font-family:Arial;font-size:14;" >και αύριο ξεκινάμε</span> <span style=";font-family:Arial;font-size:14;" >με το αφιέρωμα</span> <span style=";font-family:Arial;font-size:14;" >στο <span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:180%;" >Ροβήρο Μανθούλη </span></span><span style=";font-family:Arial;font-size:14;" ></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-6395944539337695054?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-34447348866503360652006-11-23T11:59:00.000+02:002006-11-23T12:15:39.513+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/1600/4613/005.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/400/774140/005.jpg" alt="" border="0" /></a> <div style="text-align: center; font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 153);">Ροβήρος Μανθούλης, Μια ζωή ταινίες </div> <span style="color: rgb(255, 204, 153);">Αφιέρωμα στον Ροβήρο Μανθούλη, που είναι και το τιμώμενο πρόσωπο του 9ου Φεστιβάλ. Προβάλλεται ένα απάνθισμα ταινιών του σημαντικού Έλληνα σκηνοθέτη, οι οποίες δίνουν μια αντιπροσωπευτική εικόνα του σκηνοθετικού έργου του, με το οποίο έχει αποσπάσει πολλά βραβεία και διακρίσεις.</span> <span style="color: rgb(255, 204, 153);">Συγκεκριμένα θα προβληθούν οι μεγάλου μήκους ταινίες μυθοπλασίας Ψηλά τα χέρια Χίτλερ! (1963), Πρόσωπο με Πρόσωπο (1966), Μπλουζ με σφιγμένα δόντια (1972) και Lilly’s Story (2002), καθώς και τα ντοκιμαντέρ Ο Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος (1997), Η Μελίνα στο Παρίσι (1968), Μίκης Θεοδωράκης-Ζορζ Μουστακί, Είμαστε δυο (1970), Γιάννης Ρίτσος- Οι ρίζες (1985) Τα λευκά μπλουζ (1986), Τα νανουρίσματα που ξυπνούν (1986), καθώς και η ταινία του Κωνσταντίνου Μωριάτη Μια ταινία, μια ζωή – Ροβήρος Μανθούλης (1997), που περιέχει αποσπάσματα από περίπου 25 ταινίες του σκηνοθέτη.</span> <div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(255, 204, 153);font-size:85%;" ><span style="color: rgb(204, 102, 0);">(από το δελτίο τύπου</span>)</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-3444734886650336065?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-56602406556514920542006-11-21T23:50:00.000+02:002006-11-22T19:31:37.136+02:00<div style="text-align: center;"><a href="http://i133.photobucket.com/albums/q44/xazokostas/Untitled-3copy.jpg?t=1164216653" target="_blank"><img src="http://i133.photobucket.com/albums/q44/xazokostas/Untitled-3copy.jpg" alt="Photobucket - Video and Image Hosting" border="0" height="573" width="278" /></a> </div> <div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 153, 51);">η αφίσα φιλοτεχνήθηκε από τον Κυριάκο Κατζουράκη</span> </div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-5660240655651492054?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-81361268242235099232006-11-21T23:35:00.000+02:002006-11-21T23:46:50.167+02:00<span style="color: rgb(255, 153, 102);">Πλούσιο σε ταινίες, αφιερώματα, εκδηλώσεις και καλλιτεχνικά δρώμενα είναι το 9ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους και η 6η Ευρωπαϊκή Συνάντηση Νεανικής Οπτικοακουστικής Δημιουργίας Camera Zizanio, που θα γίνουν στον Πύργο, την Αμαλιάδα, τη Γαστούνη και τη Ζαχάρω από 2 έως 9 Δεκεμβρίου 2006. </span> <span style="color: rgb(255, 153, 102);">Στο επίσημο πρόγραμμα του 9ου Φεστιβάλ διαγωνίζονται 39 ταινίες από 28 χώρες, ενώ στα αντίστοιχα προγράμματα της 6ης Camera Zizanio διαγωνίζονται 181 ταινίες από 19 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκ των οποίων οι 37 από την Ελλάδα) και συμμετέχουν 28 ταινίες από 5 άλλες χώρες. Επίσης θα προβληθούν 46 ταινίες από 5 κινηματογραφικά εργαστήρια, στα οποία συμμετείχαν πολυεθνικές ομάδες νέων από 21 χώρες.</span> <span style="color: rgb(255, 153, 102);">Από το πλήθος των εκδηλώσεων της φετινής διοργάνωσης ξεχωρίζει το αφιέρωμα στον Ροβήρο Μανθούλη, που είναι και το τιμώμενο πρόσωπο του 9ου Φεστιβάλ, ενώ στις παράλληλες προβολές θα παρουσιαστούν ταινίες μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ που θίγουν σύγχρονα ζητήματα (ρατσισμός, οικολογία, παιδική παραβατικότητα, δικαιώματα μειονοτήτων κλπ.) καθώς και πολυβραβευμένες ταινίες σε διεθνή φεστιβάλ. Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων περιλαμβάνει επίσης ημερίδα για τα παιδικά και νεανικά τηλεοπτικά προγράμματα, επισκέψεις συγγραφέων σε σχολεία, εκθέσεις φωτογραφίας, μουσικές και χορευτικές παραστάσεις από παιδιά, εργοβιογραφικές εκθέσεις Ελλήνων συγγραφέων. Τέλος, μια πληθώρα κινηματογραφικών εργαστηρίων και άλλων δράσεων (εικαστικές παρεμβάσεις, graffiti, παιχνίδια ζωγραφικής, έκδοση της εφημερίδας «Ζιζάνιο», παραστάσεις κουκλοθεάτρου και θεάτρου σκιών, κτλ.) δίνουν στα παιδιά και τους εφήβους την ευκαιρία για δημιουργική απασχόληση, διασκέδαση και έκφραση.</span> <span style="color: rgb(255, 153, 102);">Σημαντικές προσωπικότητες του διεθνούς κινηματογράφου (παραγωγοί, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, θεσμικοί παράγοντες) καθώς και εκπαιδευτικοί, συγγραφείς και εκατοντάδες παιδιά θα επισκεφθούν την Ηλεία κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-8136126824223509923?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4701908856635656863.post-56169449207849895362006-11-20T23:21:00.000+02:002006-11-21T01:12:21.718+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/1600/794382/CrYsTaLlInE_DrEaM_by_EvilKen26.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/2719/573963483476032/320/325601/CrYsTaLlInE_DrEaM_by_EvilKen26.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 153, 102);"> Ανοίξτε μαζί μας ένα παράθυρο στον κόσμο των παιδιών.</span> <span style="color: rgb(153, 255, 153);">Open with us the window to the world of children ...</span> </div> <div style="text-align: center;"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4701908856635656863-5616944920784989536?l=zizanio.blogspot.com' alt='' /></div>Zizaniohttp://www.blogger.com/profile/12772175500761856574noreply@blogger.com0